Κλεφτές ματιές σε ξένα σώματα.

Κλέφτες του ονείρου, στημένου στης ζωής το κάτεργο.

Επιπόλαιες σκέψεις μπουκάρουν απρεπώς.

Πουκάμισο  ανοιχτό.

Σάρκα ως το κόκκαλο πελεκημένη στη φάλαγγα* του  χρόνου.

Επιπόλαιες σκέψεις, κλεφτές ματιές σε ξένα πάθη.

Αρχέγονη έλξη, θαμμένη στων Παρθενώνων τα λευκά τα μάρμαρα.

Η ώρα τρεις.

Ειμαρμένη ζωή, επιστροφή στης λογικής το καταφύγιο.

 

_

γράφει ο Φοίβος Σταμπολιάδης

 

* Εργαλείο του γλύπτη.