Κριτικό Σημείωμα για τις ΙΕΡΟΔΟΥΛΕΣ του Μανώλη Αλυγιζάκη

 

*

γράφει η Χρύσα Νικολάκη

Κριτικός Λογοτεχνίας (Μaster of Arts), E.A.P

Συγγραφέας/Θεολόγος

 

Υπερβατικότητα, φαντασία ρεαλισμός και υπερρεαλισμός σε απόλυτο συνταίριασμα, αριστοτεχνικά πλεγμένη στιχομυθία με μουσικότητα και υπαρξιακό βάθος που ρέει αβίαστα πάνω στις λέξεις , διάχυτος ερωτισμός με θεολατρική υφή είναι εκείνα τα στοιχεία που μαρτυρούν ότι η ποιητική συλλογή ΙΕΡΟΔΟΥΛΕΣ του Μανώλη Αλυγιζάκη είναι  ιδιαίτερη και  απολαυστική για τους λάτρεις της ποίησης . Όπως έλεγε και ο   Στίβεν Ουάλας

«Έντονος λόγος είναι όταν μιλάς με ανθρωπιά από το ύψος η το βάθος των ανθρώπινων πραγμάτων.»

Ο ποιητής πίσω από τις γραμμές στοχάζεται βαθιά τον άνθρωπο , συμπορεύεται με τις αγωνίες του στεκάμενος  ως παρατηρητής των δρώμενων ενός αρχαίου δράματος. Η ιδιομορφία και η μοναδικότητα στα ποιήματα του είναι η αποστασιοποίηση του όπου απαιτείται  χωρίς όμως να χάνει ίχνος από τον λυρισμό του, επιφέροντας με αυτό τον τρόπο στον αναγνώστη συγκινησιακή φόρτιση και μετατρέποντας τον σε μέλος μιας χορικής παράστασης.

Μέσα από το ποιητικό του δίοπτρο το ατομικό γίγνεσθαι γίνεται συλλογικό. Η απεικόνιση του τραγικού κατορθώνεται από τον αγώνα του αδύναμου απέναντι στον δυνατό αλλά και από την σύγκρουση της ατομικής θέλησης με μεγαλύτερες δυνάμεις  και της συνειδητής πορείας  τους  προς το τέλος. Η συνειδητότητα του εγκόσμιου, ο εγκλωβισμός στη φθορά και η κατεχόμενη δίψα και πάλη για τη ζωή σηματοδοτείται από τους στίχους:

«Το γόνατο φρενάρει αναπάντεχα

στα μάτια δάκρυα

στα μέλη πόνος

που η τραγουδίστρια μελωδεί:

«Ξέρω ένα παιδί π’ αγαπά το κόκκινο.» (ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ)

Η τραγικότητα προσωποποιείται μέσα από τα πολυμορφικά σχήματα του σύγχρονου κόσμου , εκφράζοντας τις προσδοκίες και τις προσμονές, τις αποτυχίες και το ανεκπλήρωτο του σύγχρονου ανθρώπου. Με αυτό τον τρόπο ο ποιητής Μανώλης Αλυγιζάκης κατορθώνει να ξεπεράσει τα στενά όρια της «κλασσικής» αφήγησης καθώς συλλαμβάνει μια μεταμοντέρνα έκφραση της τραγικότητας  συμμεριζόμενος  τις αναλογίες  του σημερινού αναγνώστη στην επίκαιρη  πραγματικότητα. Η θεραπαινίδα ποίηση είναι για εκείνον το μερτικό της χαράς, της  ζωής η ανταμοιβή, όπως γράφει.

«Κι απ’ το ποτήρι  του το ολόγιομο

το μερτικό της  χαράς θα σας  χαρίσει  μην ζητώντας

ποτέ καμιάν ανταμοιβή.» (ΠΟΙΗΤΗΣ)

Ο Μανώλης Αλυγιζάκης  με την εικονοποιητική και ακουστική του δεινότητα αποτυπώνει ψυχοδυναμικά την πραγματικότητα στη ρωγμή του χρόνου προσδίδοντας στις λέξεις υπερβατική διάσταση και αποκαθηλώνοντας τον άνθρωπο από το γήινο, χοϊκό βάθρο, τοποθετώντας τον σε θεϊκό πλευρό, στην αρχετυπική του διάσταση, εκεί που οι  γνήσιοι Ποιητές εναποθέτουν τον Ιερό τους Λόγο.

Ακολουθήστε μας

Το νερό της λίμνης δεν είναι ποτέ γλυκό, της Giulia Caminito

Το νερό της λίμνης δεν είναι ποτέ γλυκό, της Giulia Caminito

Η αφηγήτρια της ιστορίας είναι ένα παιδί που μεγαλώνει, μπαίνει στην εφηβεία και γίνεται γυναίκα, μόνο που σε αυτόν τον αγώνα νιώθει πως είναι μόνη της. Αγωνίζεται σκληρά να ξεφύγει από τη δεσποτική, αυστηρή και αυταρχική μητέρα της που επιμένει να της διαφεντεύει τη...

Η Οργάνωση, του Γρηγόρη Αζαριάδη

Η Οργάνωση, του Γρηγόρη Αζαριάδη

Η αστυνόμος Τρύπη έρχεται αντιμέτωπη με μια μυστηριώδη Οργάνωση που έχει απλώσει τα πλοκάμια της παντού και αγωνίζεται να τη διαλύσει. Τι σχέση έχει ο αδιαφιλονίκητος Βασιλιάς με όλα αυτά και πώς συνδέεται με το νέο Αφεντικό που αναδύθηκε μυστηριωδώς μέσα από τα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Η Οργάνωση, του Γρηγόρη Αζαριάδη

Η Οργάνωση, του Γρηγόρη Αζαριάδη

Η αστυνόμος Τρύπη έρχεται αντιμέτωπη με μια μυστηριώδη Οργάνωση που έχει απλώσει τα πλοκάμια της παντού και αγωνίζεται να τη διαλύσει. Τι σχέση έχει ο αδιαφιλονίκητος Βασιλιάς με όλα αυτά και πώς συνδέεται με το νέο Αφεντικό που αναδύθηκε μυστηριωδώς μέσα από τα...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου