Κρυμμένη κάμπια

3.07.2016

στον ιστό της μέσα βαθιά
φωλιάζει το κακό της συμφοράς
μαζεύει από καιρό
της αληθείας το φυλακτό

κλείνει μάτια κλείνει αυτιά
αγάλματα φτιάχνει πολλά
του εγώ της ομοιώματα
με τα σπουδαία της καμώματα

πλάθει εικόνα αγαθή
ακίνδυνη φαντάζει στην αρχή
περπατάς αμέριμνα σιμά της
της φύσης δημιούργημα είναι και αυτή

ξάφνου αποκτάει μορφή
αίμα ζητάει να πιει
το δικό σου είναι μπροστά
αφύλακτο έτοιμο για βορρά

χαμένος στης ζωής το παιχνίδι
δοσμένος στης ψυχής το χαρακίρι
αν αδιάφορα προσπεράσεις
της κάμπιας το κουκούλι

 

_

γράφει η Λήδα Χρόνη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Αλλοιγορικό το εκλαμβάνω το ποίημα σου…Λήδα…Μπορεί να κάνω λάθος….
    Η κάμπια είναι το μίσος , η αδιαφορία, η ζηλοφθονία και τα μύρια όσα αρνητικά συναισθήματα….
    Μακάριος όποιος τα προσπεράσει χωρίς να λαβωθεί…
    Μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου