Κωφάλαλοι αριθμοί

27.02.2019

Κάτι να ζωντανέψει

στον δρόμο τον παλιό

που παίζαμε αγάπη

Ερειπωμένα σπίτια

στέγες πεσμένες

θέα στον ουρανό

Χαίνει πληγή

στον μαδημένο τοίχο

Δεν πάει καιρός

–τι να σου πουν οι αριθμοί

που τον μετράνε;

ούτε ακούν ούτε μιλάνε-

Είχε παράθυρο εκεί

Πώς να προβάλει κεφαλάκι 

σε τζάμι που δεν είναι πια;

Δεν ζωντανεύει τίποτε

στον δρόμο τον παλιό

Οι ερωτήσεις γράφονται

σε στρώμα παχιάς σκόνης

Δεν απαντούν οι μνήμες

Ανάσες δεν τις συντροφεύουν

Δεν έχω χρόνο, φεύγω

Να ’παιρνα μαζί μου

κάτι που να ’χει αγάπη

Πες μου ένα ποίημα

Κάνε με να σ’ αγαπήσω

ύστατη στιγμή της μοναξιάς

Ένα σύντομο, πες μου, ποίημα

το πιο σύντομο, δεν έχω χρόνο πια

-Αχ!

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου