Κώστας Βασιλείου

16.04.2018

Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΘΑΚΗ

Γεννήθηκα και αναγιώθηκα

στον Πειραιά, παρά θιν’ αλός.

Μετά, ως κοριτσόπουλο

ξαναγεννήθηκα και γυναικώθηκα

στην Κερύνεια

μάρτυράς μου ο γιαλός.

Κι ενώ δεν ξεριζώθηκα

ούτε ως πειραιώτισσα

ούτε ως κερυνειώτισσα

ούτε στιγμή

στο τέλος βρήκα την Ιθάκη μου

και το χαμένο τζάκι μου

στην Ακρόπολη

κοντά στην Αγία Παρασκευή

να παίζω μονόπολι

με τον Καβάφη και τον Παπαδιαμάντη

τους Αλεξανδρείς

μαζί και οι τρεις

(Αύγουστος 2016)

 

Κώστας Βασιλείου

Γεννήθηκε το 1939 στην Πάνω Δευτερά της επαρχίας Λευκωσίας. Προέρχεται από φτωχή, αγροτική οικογένεια και είναι ο μόνος από τα εννέα αδέλφια του που κατάφερε να μορφωθεί. Απόφοιτος του Παγκυπρίου Γυμνασίου και πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε ως φιλόλογος από το 1963 μέχρι το 1999. Ποιητής και ερασιτέχνης ρεσπέρης (γεωργός). Έχει εκδώσει ποιητικά έργα και μελέτες για μείζονες κύπριους ποιητές: Βασίλη Μιχαηλίδη, Κώστα Μόντη και άλλους. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Το έργο του διακρίνεται για την ειρωνική και σαρκαστική αποτύπωση της σύγχρονης πραγματικότητας καθώς και για την εκφραστική τόλμη του.  Εκτός από άριστος γνώστης της ελληνικής γλώσσας, στα έργα του χειρίζεται άψογα και την κυπριακή διάλεκτο. Πρόσφατα, η Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου του απένειμε το Βραβείο «Γ.Φ. Πιερίδης» για το έτος 2018 για την προσφορά του στην κυπριακή λογοτεχνία.

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Άρτεμις Ιουλιανού Λακάγιο

    Πολυαγαπημένος Κύπριος δημιουργός ο Κώστας Βασιλείου! Εκτός από ρεσπερης της γης κατάφερε να γίνει και “ρεσπέρης” ψυχών που αναγιώθηκαν (τι υπέροχη αλήθεια λέξη) με ένα βιβλίο ποίησης στην αγκαλιά τους. Ευχαριστούμε για τους “σπόρους” που έχετε ρίξει στο χωράφι της Έμπνευσης και της Δημιουργίας. Ιδιαίτερο ευχαριστώ για τον “Βασίλη Μιχαηλίδη, τον Πέρκαλλο”.

    Απάντηση
  2. skazamiarotou

    Όμορφο και αληθινό το σχόλιό σας για τον Κώστα Βασιλείου! Σας ευχαριστώ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου