Λαχταρώ ένα καλοκαίρι.

Σημαδεμένο

από το ανυπόμονο παράπονο του σπουργίτη.

Ζαλισμένο

από το βουητό της μέλισσας.

Ξελογιασμένο

από τους αποξεχασμένους τζίτζικες.

Μυρωδάτο

από τα μεστωμένα ροδάκινα.

Μεθυσμένο

από το πέταγμα της πεταλούδας.

Νανουρισμένο

από τα τριζόνια συντροφιά με τ' αστρα.

Λυγερό

σαν τα στάχυα που κυματίζουν στα χωράφια.

Λαχταράω ονείρατα καλοκαιρινά

που ναυάγησαν με ιριδισμούς θλίψης

μέσα στο χρόνο.

Μια βαθιά γραμμή την άκρη των ματιών σου

χαράζει μυστικά ένα ταξίδι.

Χωρίς αποσκευές και διαβατήριο.

Υπόσχεση πες το.

 

_

γράφει η Άννα Γεωργαλή 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!