Λευκό τοπίο

17.07.2016

A42_b

 

Στο πρόσωπό σου ανύπαρκτα τα χαρακτηριστικά
το μόνο που ξεχωρίζει είναι τα μαύρα σου μαλλιά.
Τα γκριζοπράσινα τα μάτια σου, που μιλούσαν μες την ψυχή μου,
κάποιος τα 'κλεψε θαρρείς και έχασα τη φωνή μου.
Τα χείλη σου υγρά και αποχρωματισμένα, έχουν εξαφανιστεί, έχουν χαθεί
ποιος θα μου δώσει το φιλί, αφού δεν έχω εσένα;
Όλα έχουν αντικατασταθεί από ένα λευκό τοπίο,
λες κι ένα σφουγγάρι τα 'σβησε και δεν πρόλαβα να σου πω ούτε ένα αντίο.
Χωρίς να βλέπω τη μορφή σου δε μπορώ να ζήσω,
τι θ΄ απογίνω ο δυστυχής, πως θα ορθοποδήσω;
Της φαντασίας τα τερτίπια με ξελόγιασαν και απόψε,
όλα γύρω μου θαμπά
και εσύ μου γνέφεις συνθηματικά
πως όλα θα αλλάξουν ξανά...
Τα μάτια μου σκουπίζω από της χαράς τα δάκρυά μου
και με έκπληξη διαπιστώνω
ότι είχα ξεχάσει να φορέσω τα γυαλιά μου.

 

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

14 σχόλια

14 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Πολύ όμορφη η ποιητική σας στιγμή,
    που αποφάσισε να αναδείξει την έμπνευση
    από μία φωτογραφία !

    Με την ευχή κι άλλες αφορμές
    να οδηγούν το χέρι τής γραφής σας !

    Καλή Κυριακή !

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό το λευκό τοπίο σου Βάσω μου!!!Δυνατό όσο και η απόγνωση που μας προκαλεί μια φυγή μια εξαφάνιση!!!!!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία. Πόσο μάλλον όταν η φυγή είναι ξαφνική.

      Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ας μη κάνουμε delete βρε παιδιά, έστω κάτι λίγο ας μένει . Αυτός ο μηδενισμός η ανυπαρξία είναι σκέτη παγωνιά.’Εστω κάτι λίγο λοιπόν ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΌ ΛΕΙΑΙΝΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΙΧΜΥΡΈς ΓΩΝΙΙΕΣΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΉΣΕΙς ΔΕΝ ΠΟΝΟΎΝ ΠΙΑ ….Τι λες κι’ εσύ Βάσω;;

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Όταν σε έχει σημαδεψει κάτι, το κουβαλάς μέσα σου και πονας. Ο χρόνος βέβαια, όντως απαλυνει τις πληγές. Ξέρω και εγώ;

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Ευχαριστώ πολύ για την όμορφη ευχή.

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλη

    Καλή μέρα και σε σένα Μάχη. Είπα να το ελαφρύνω λίγο στο τέλος.

    Απάντηση
  6. Χριστίνα Σουλελέ

    Ευτυχώς τα πρόσωπα κάποιες φορές δε είναι τόσο άχρωμα. Αρκεί να φορέσουμε τα γυαλιά μας για να τα δούμε διαφορετικά. Μου άρεσε πολύ!

    Απάντηση
  7. Βάσω Καρλή

    Πράγματι τα γυαλιά κάνουν δουλειά. Εξαρτάται όμως και από τα μάτια (βλέπε τα μάτια της Μελιως). Σε ευχαριστώ πολύ.

    Απάντηση
  8. metalkonblog

    Τώρα, αυτό με τα γυαλιά, είναι η απόφαση της ψυχής να συνεχίσει; Η μήπως το λευκό τοπίο είναι ένα απ’ τα δημιουργήματα της ύψιστης αγάπης; Ο φόβος δηλαδή! Γιατί όταν γνωρίζεις την ύψιστη αγάπη, καλωσορίζεις το μεγαλύτερο φόβο. Το φόβο πως θα τη χάσεις!

    Απάντηση
  9. Βάσω Καρλή

    Επιτυχημένο και βαθυστοχαστο το σχόλιό σας.

    Απάντηση
  10. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ανατρεπτικό…όμορφο…ρομαντικό…απρόσμενα συγκινητικό….
    Το λευκό της ψυχής…έχει όλα τα χρώματα κλεισμένα στην παλάμη του εμπνευσμένου ποιητή…!
    ΕΥΓΕ!

    Απάντηση
  11. Βάσω Καρλή

    Πόσο με τιμάνε τα σχόλιά σου Χρυσούλα. Αυτά δεν είναι σχόλια, είναι ποίημα, γραμμένα από έμπειρο χέρι. Πολλά, πολλά ευχαριστώ!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου