Select Page

Λευκό τοπίο

Λευκό τοπίο

A42_b

 

Στο πρόσωπό σου ανύπαρκτα τα χαρακτηριστικά
το μόνο που ξεχωρίζει είναι τα μαύρα σου μαλλιά.
Τα γκριζοπράσινα τα μάτια σου, που μιλούσαν μες την ψυχή μου,
κάποιος τα 'κλεψε θαρρείς και έχασα τη φωνή μου.
Τα χείλη σου υγρά και αποχρωματισμένα, έχουν εξαφανιστεί, έχουν χαθεί
ποιος θα μου δώσει το φιλί, αφού δεν έχω εσένα;
Όλα έχουν αντικατασταθεί από ένα λευκό τοπίο,
λες κι ένα σφουγγάρι τα 'σβησε και δεν πρόλαβα να σου πω ούτε ένα αντίο.
Χωρίς να βλέπω τη μορφή σου δε μπορώ να ζήσω,
τι θ΄ απογίνω ο δυστυχής, πως θα ορθοποδήσω;
Της φαντασίας τα τερτίπια με ξελόγιασαν και απόψε,
όλα γύρω μου θαμπά
και εσύ μου γνέφεις συνθηματικά
πως όλα θα αλλάξουν ξανά...
Τα μάτια μου σκουπίζω από της χαράς τα δάκρυά μου
και με έκπληξη διαπιστώνω
ότι είχα ξεχάσει να φορέσω τα γυαλιά μου.

 

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

14 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    Πολύ όμορφη η ποιητική σας στιγμή,
    που αποφάσισε να αναδείξει την έμπνευση
    από μία φωτογραφία !

    Με την ευχή κι άλλες αφορμές
    να οδηγούν το χέρι τής γραφής σας !

    Καλή Κυριακή !

    Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό το λευκό τοπίο σου Βάσω μου!!!Δυνατό όσο και η απόγνωση που μας προκαλεί μια φυγή μια εξαφάνιση!!!!!

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία. Πόσο μάλλον όταν η φυγή είναι ξαφνική.

      Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Ας μη κάνουμε delete βρε παιδιά, έστω κάτι λίγο ας μένει . Αυτός ο μηδενισμός η ανυπαρξία είναι σκέτη παγωνιά.’Εστω κάτι λίγο λοιπόν ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΌ ΛΕΙΑΙΝΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΙΧΜΥΡΈς ΓΩΝΙΙΕΣΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΉΣΕΙς ΔΕΝ ΠΟΝΟΎΝ ΠΙΑ ….Τι λες κι’ εσύ Βάσω;;

    Απάντηση
    • Βάσω Καρλή

      Όταν σε έχει σημαδεψει κάτι, το κουβαλάς μέσα σου και πονας. Ο χρόνος βέβαια, όντως απαλυνει τις πληγές. Ξέρω και εγώ;

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Ευχαριστώ πολύ για την όμορφη ευχή.

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλη

    Καλή μέρα και σε σένα Μάχη. Είπα να το ελαφρύνω λίγο στο τέλος.

    Απάντηση
  6. Χριστίνα Σουλελέ

    Ευτυχώς τα πρόσωπα κάποιες φορές δε είναι τόσο άχρωμα. Αρκεί να φορέσουμε τα γυαλιά μας για να τα δούμε διαφορετικά. Μου άρεσε πολύ!

    Απάντηση
  7. Βάσω Καρλή

    Πράγματι τα γυαλιά κάνουν δουλειά. Εξαρτάται όμως και από τα μάτια (βλέπε τα μάτια της Μελιως). Σε ευχαριστώ πολύ.

    Απάντηση
  8. metalkonblog

    Τώρα, αυτό με τα γυαλιά, είναι η απόφαση της ψυχής να συνεχίσει; Η μήπως το λευκό τοπίο είναι ένα απ’ τα δημιουργήματα της ύψιστης αγάπης; Ο φόβος δηλαδή! Γιατί όταν γνωρίζεις την ύψιστη αγάπη, καλωσορίζεις το μεγαλύτερο φόβο. Το φόβο πως θα τη χάσεις!

    Απάντηση
  9. Βάσω Καρλή

    Επιτυχημένο και βαθυστοχαστο το σχόλιό σας.

    Απάντηση
  10. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Ανατρεπτικό…όμορφο…ρομαντικό…απρόσμενα συγκινητικό….
    Το λευκό της ψυχής…έχει όλα τα χρώματα κλεισμένα στην παλάμη του εμπνευσμένου ποιητή…!
    ΕΥΓΕ!

    Απάντηση
  11. Βάσω Καρλή

    Πόσο με τιμάνε τα σχόλιά σου Χρυσούλα. Αυτά δεν είναι σχόλια, είναι ποίημα, γραμμένα από έμπειρο χέρι. Πολλά, πολλά ευχαριστώ!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!