Λουλούδια στη στοά

28.06.2021

Κουβαλάς κόκκινη καρδιά, 

που φλέγεται, ανάβει και πονά.

Κουβαλάς σκοτάδι στην ψυχή,

οι σκέψεις σε τρώνε ζωντανή. 

Στα σκοτεινά πορεύεσαι, 

κρύβεσαι και μόνη σέρνεσαι. 

Σκέφτεσαι όμως λανθασμένα, 

αφού το σκοτάδι σου είναι γνώριμο σε εμένα. 

Το κουβαλούσες ενώ με κουβαλούσες.

Σε γνωρίζω, σε παρατηρώ. 

Μεγάλωσα και μόνη έμαθα να μιλώ.

Δεν προσπαθείς πια για εμάς, 

χάνω το χρώμα μου, κλείνομαι με μιας. 

Με ρωτάς τι συμβαίνει, 

με ρωτάς αν είμαι ερωτευμένη. 

Θλιμμένη πως με βλέπεις λες 

και αναζητάς σε ξένα μέρη αίτια και εκδοχές. 

Για μένα δεν υπάρχει πλέον γιατρειά, 

πέρα από δύο όμορφα λόγια, πέρα από μια αγκαλιά. 

Τα νεύρα δεν ελέγχεις, 

πυροβολείς και ενέσεις χορηγείς.

Δεν αφήνεις μελανιές, 

αλλά εσωτερικές πληγές.

Μελαγχολικά αγναντεύω τα λουλούδια στην στοά, 

που μικρή έπλεκες στα μαλλιά μου στοργικά.

Αγαπημένη μου μαμά, 

πότε βγήκαμε στα ανοιχτά; 

Εμείς που πλέαμε αγκαλιά, 

τώρα κωπηλατούμε προς δύση και βορρά. 

Ήρθε η μέρα που δεν φαίνεσαι στον ορίζοντα καθαρά,

η μέρα που πλέω ελεύθερη σε παγωμένα νερά.

Μάνα απομακρύνομαι 

και για άλλη γη κυλώ. 

Άλλον τόπο ονειρεύομαι 

και αλλού θα βρεθώ.

 

_

γράφει η Ιωάννα Κούτσικου

Ακολουθήστε μας

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Πώς να ξεδιπλώσεις μια προσωπικότητα

Ξεδιπλώνεις τον χάρτη και ψάχνεις για λαβύρινθο σε μια εικόνα ενός καθρέφτη μίας ασαφούς μάζας   Μπορείς να μυρίσεις τον δίχως βάρος καπνό του μελανιού του συγγραφέα προσπαθώντας να δημιουργήσει νέους κόσμους   Ένας σκοτεινός πίνακας σε χαρτί Μπορείτε να δεις...

Ο πρόσφυγας

Ο πρόσφυγας

Ξεριζωμένος απ’ τον τόπο μου, απογοητευμένος απ’ τη ζωή, φεύγω για τόπους μακρινούς, για μια καινούργια αρχή. Μες στη βάρκα με τη τρικυμία ψάχνω μια ηλιαχτίδα σωτηρίας. Μάταια όμως. Του ανέμου τα φυσήματα και της θάλασσας τα ξεβράσματα  βγάζουν στην επιφάνεια σώματα....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου