Τα λόγια έχουν δύναμη.
Τα ειπωμένα πέταξαν.
Έπεα πτερόεντα.

Τ’ανείπωτα καραδοκούν.
Ακροβατούν μετέωρα
στης γλώσσας την αιχμή.
Πίσω από τύψεις κρύβονται.
Αθόρυβα τη σκέψη γδέρνουν.
Απωθημένα αισθήματα φωλιάζουν.

Όταν καταπίνονται φαρμάκι.
Λεπίδες όταν εκτοξεύονται.
Λόγια λυσιμελή, εκηβόλα.
Εκείνα πιο πολύ φοβάμαι.

 

_

γράφει η Μαρία Βίτσα Σουλιώτη