Μάγια χουζούρια, του Κώστα Χαραλά

9.11.2020

σχόλια

Ο Ντέμης είναι ένα έξυπνο και ζωηρό παιδί, με μια γεμάτη καθημερινότητα: σχολείο, άθληση, ξένες γλώσσες… Τι συμβαίνει όμως και δεν ξυπνάει με τίποτα το πρωί; Γιατί δεν μπορεί να είναι συνεπής; Θα καταφέρει η μαμά του να εντοπίσει το πρόβλημα και να το λύσει; Τι σημαίνει η φράση «Μάγια χουζούρια»; Γιατί καλεί ο διευθυντής τη μαμά του παιδιού στο σχολείο; Τελικά γιατί κάποια παιδιά δεν κοιμούνται το βράδυ και κάποια άλλα δεν ξυπνάνε με τίποτα το πρωί;

Το παραμύθι αυτό ήταν μια πραγματική έκπληξη για μένα. Έχει πολυεπίπεδη πλοκή, ανατροπές, σωστή ψυχογράφηση, ωραίους διαλόγους και μια κλιμάκωση της ιστορίας που επιλύεται με ευφάνταστο τρόπο. Είναι πυκνογραμμένο αλλά καθόλου κουραστικό, έχει πολλές σκηνές καθώς και μια ατμόσφαιρα αγωνίας μέχρι να εντοπίσουμε το πρόβλημα και να βρούμε τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης. Η κεντρική ιδέα εμφανίζεται σταδιακά, μετά από μια ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ γονέων, και καταγράφεται με ρεαλισμό και ενάργεια. Λέξεις-κλειδιά περνάνε από τα μάτια του αναγνώστη, φωτίζοντας σποραδικά το πρόβλημα, μόνο που πρέπει να έρθει η τελική αποκάλυψη για να δέσουν σωστά τα κομμάτια του παζλ. Μου άρεσε πολύ η προσέγγιση του συγγραφέα σ’ ένα θέμα που πολλά παιδιά της σημερινής εποχής αντιμετωπίζουν, καθώς και ο ευαίσθητος και συγκινητικός τρόπος που το χειρίστηκε. Μάλιστα, δε διστάζει να παραθέσει και εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για τον ύπνο, που με οδήγησαν σε περαιτέρω εγκυκλοπαιδική αναζήτηση ενώ η κουβέντα του Ντέμη με τη γιαγιά του ήταν υπόδειγμα ψυχογράφησης. Ο συγγραφέας επίσης τόνισε εξίσου έξυπνα τη σημασία της ατομικής επιλογής, των προσωπικών επιθυμιών και ελευθεριών και το βάρος της ευθύνης, που σε κάποια παιδιά είναι δυσανάλογα μεγάλο. Γέλιο και προβληματισμοί, σασπένς και ανατροπές με συντρόφεψαν ως το τέλος.

Η εικονογράφηση του Πέτρου Μπουλούμπαση έχει έναν ενδιαφέροντα κυβισμό, αναμιγνύει σωστά την αχαλίνωτη φαντασία του κειμένου με τη ρεαλιστική απεικόνιση, απλώνει ζωηρά χρώματα σχεδόν παντού, παραθέτει άφθονες λεπτομέρειες και παίζει με την προοπτική και τις οπτικές γωνίες. Η αφαιρετικότητα σε αρκετά σημεία είναι καλοδεχούμενη, μιας και τα μεγαλύτερα παιδιά χρειάζονται τις εικόνες για να κρατηθούν στο βιβλίο ενώ ταυτόχρονα η φαντασία τους πρέπει να υποβοηθείται κι όχι να καθοδηγείται.

«Μάγια χουζούρια» ψελλίζει ο Ντέμης στον ύπνο του κάθε βράδυ και πρέπει οι γονείς του να ανακαλύψουν τι σημαίνει αυτή η φράση και τι πραγματικά απασχολεί το παιδί τους τόσο έντονα ώστε να μην μπορεί να σηκωθεί το πρωί από το κρεβάτι. Θα τα καταφέρουν; Πόσο πολύ φορτώνουμε τα βλαστάρια μας με προσωπικές μας επιθυμίες κωφεύοντας στις δικές τους; Απολαυστικό και γρήγορο, το παραμύθι αυτό είναι ο ιδανικός σύντροφος για μια τέτοια περίπτωση.

Ακολουθήστε μας

Αναζητώντας τη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, του Γεωργίου Αναπνιώτη

Αναζητώντας τη Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη, του Γεωργίου Αναπνιώτη

Ο Γεώργιος Αναπνιώτης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου και σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών (Mimar Sinan Universitesi). Το 1966 αναγκάστηκε να διαφύγει στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με αρχιτεκτονικά γραφεία ενώ στη συνέχεια μελέτησε και επέβλεψε...

«Ο Δράκος», της  Καίτης Δροσίνη

«Ο Δράκος», της Καίτης Δροσίνη

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Ο Δράκος ζει σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου, όπου το Φως πλημμυρίζει τα σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα μικρά γραφικά σπίτια  σκαρφαλώνουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένα μέρος παραδεισένιο, όπου νομίζεις πως το Κακό δεν μπορεί να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Πάνος Τουρλής

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

«Ο Δράκος», της  Καίτης Δροσίνη

«Ο Δράκος», της Καίτης Δροσίνη

γράφει η Βάλια Καραμάνου - Ο Δράκος ζει σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό της Πελοποννήσου, όπου το Φως πλημμυρίζει τα σοκάκια με τις βουκαμβίλιες και τα μικρά γραφικά σπίτια  σκαρφαλώνουν το ένα πάνω στο άλλο. Ένα μέρος παραδεισένιο, όπου νομίζεις πως το Κακό δεν μπορεί να...

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

Το τρένο των παιδιών, της Βιόλα Αρντόνε

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - "Μερικές φορές αυτός που σε αφήνει να φύγεις σε αγαπάει περισσότερο από αυτόν που σε κρατάει κοντά του..." Αυτή είναι η φράση η οποία αντιπροσωπεύει εν ολίγοις το νόημα του βιβλίου "Το τρένο των παιδιών" της Ναπολιτάνας λογοτέχνιδας Βιόλα...

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Ο ουρανός που δεν ήθελε να είναι μόνος του, της Ελένης Θεοδοσίου

Συνήθως όταν διαλέγουμε παραμύθια ψάχνουμε αυτά που έχουν ένα κοινωνικό μήνυμα να περάσουν, αυτά που είναι διασκεδαστικά ή αυτά που κινητοποιούν τις δεξιότητες των παιδιών. Τα τελευταία χρόνια η παιδική λογοτεχνία καταπιάνεται όλο και συχνότερα με πιο «δύσκολες»...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου