Μάνα

12.03.2014

ΜΑΝΑ

Ολόασπρη αγκαλιά στην
ξαστεριά
της μάνας μου η αγάπη
στον γαλανό ουρανό
με χρώματα φανταχτερά
γράφω το όνομα της
***
Με το άγιο μύρο από του
στήθους της το κρίνο
τον πόνο του κορμιού γλυκαίνω
στο χάδι της
***
Στο αγκάλιασμα του Νου
της μνήμης
το καυτερό δάκρυ
ανάλαφρο βάρος
στο φως της καρδιάς της

***
Τις ώρες των ψιθύρων
φουντώνει η καλοσύνη
λουλούδι που τα πέταλα
στο καταχείμωνο ανοίγει
ανθισμένο στην ποδιά της
***
Ποια φιλιά χαράζουν τα μάγουλα
τα χείλη..
και αφήνουν μέλι γλυκό
όταν πλέκω το όνειρο
και παραπονεμένη
ξυπνώ στην αγκαλιά της

 

 

Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι κερδίσατε τιμητική μνεία για το ποίημα Μάνα, που παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο 2010 στην εφημερίδα Τα Χρονικά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου