Μαγική η θάλασσα

5.08.2013

 

Opinion_1

Γράφει η Βασιλική Αποστολοπούλου - Αναστασίου

 

Μαγική η θάλασσα. Μοναδική η αίσθηση ελευθερίας που χαρίζει σ’ όποιον την επιλέξει σαν μέσο απόδρασης. Όλα είναι μαγικά και μοναδικά. Από την πρώτη στιγμή!
Το εισιτήριο με το όνομα του προορισμού επάνω. Τα ροδάκια της βαλίτσας που χοροπηδούν στις πλάκες του πεζοδρομίου. «Τακατάκ τακατάκ» , «ξεκινάς ξεκινάς» σα να σου λένε. Η αναμονή στην προκυμαία μαζί με το πολύβουο πλήθος. Το καράβι που μπαίνει καμαρωτό στο λιμάνι. Οι καβοδέτες που φωνάζουν σε μια προσπάθεια να ακουστούν πάνω από τον θόρυβο των μηχανών. Εν τάξει, δέσαμε!
Η ώρα της γιούργιας! Όταν ανοίγουν οι μπουκαπόρτες κι ο κόσμος τρέχει να «κυριεύσει» το κάστρο, να «σημαδέψει» τον ζωτικό του χώρο, να «καταλάβει» μια θέση! Τρέχει, σπρώχνει, αγωνίζεται! Θυμάστε το τεύχος «Οκλαχόμα» του μοναδικού «Λούκυ Λουκ» με τα κάρα των εποίκων στην αφετηρία να περιμένουν την πιστολιά για να ξεχυθούν στις αχανείς εκτάσεις; Αυτό! Κυριολεκτικά! Μόνο η κραυγή λείπει! «Γιούργιαα»!
Οι κάβοι λύνονται, το φουγάρο βγάζει χοντρές τουλούπες καπνού, η μπουρού αποχαιρετά το λιμάνι. Φύγαμε! Ακουμπισμένη στην κουπαστή της πρύμνης απολαμβάνω το ηλιοβασίλεμα που μακραίνει στο βάθος καθώς μεγαλώνουν οι σκιές. Η όμορφη ώρα του δειλινού. Ο αφρός των κυμάτων πίσω από την προπέλα. Τα πρώτα άστρα, ίσως και μια φέτα φεγγάρι. Η μαγεία του ανεμπόδιστου ορίζοντα, να χάνεται η ματιά. Ταξιδεύω!
Μαγική η θάλασσα! Μοναδική η αίσθηση ελευθερίας που χαρίζει! Καλά μας ταξίδια!

Ακολουθήστε μας

Λάσπη

Λάσπη

Κατακαλόκαιρο. Η ζέστη, ειδικά στις τσιμεντουπόλεις, αφόρητη. Τα παιδιά, που άλλες χρονιές βρίσκονταν ήδη σε παραλίες και πλατσούριζαν, τούτη τη χρονιά παραμένουν “εις το κλεινόν άστυ”. Οι νεολαίοι, οι περισσότεροι τουλάχιστον, ειδικά όσοι φοιτούν σε πανεπιστήμια,...

Επίπονη φιλαναγνωσία

Επίπονη φιλαναγνωσία

- γράφει η Μαρία Βασιλειάδου - Κυριακή πρωί καθισμένη στο καφέ-στέκι της οικογένειας με την εξάχρονη κόρη δίπλα μου να διαβάζουμε και οι δυο με προσήλωση τα βιβλία μας. Λίγο πιο πέρα μια οικογένεια με δυο παιδιά, λίγο πιο μεγάλα σε ηλικία από την κόρη μου, φωνάζουν...

Φόνισσες στην λογοτεχνία

Φόνισσες στην λογοτεχνία

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Συχνά οι δολοφόνοι αποτελούν έναυσμα έμπνευσης για τους λογοτέχνες και μάλιστα σε αυτό οφείλει την ύπαρξή της η κατηγορία της αστυνομικής λογοτεχνίας. Ωστόσο, θα ήθελα να κάνω μνεία σε μια πολύ ιδιαίτερη κατηγορία δολοφόνων που δεν δρα...

«Κάπου περνούσε μια φωνή» – Ναπολέων Λαπαθιώτης

«Κάπου περνούσε μια φωνή» – Ναπολέων Λαπαθιώτης

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - «Κάπου περνούσε μια φωνή» (επέτειος αυτοχειρίας του Ν. Λαπαθιώτη) Στις 7 Ιανουαρίου 1944 ο Ναπολέων Λαπαθιώτης βάζει τέλος στην ζωή του με το περίστροφο του πατέρα του Λεωνίδα Λαπαθιώτη (υψηλόβαθμου αξιωματικού του ελληνικού στρατού) στο...

Παιδιά και Παιδεία

Παιδιά και Παιδεία

Όταν συναναστρέφεσαι με παιδιά και είσαι και κάποιας ηλικίας, “κλέβεις” από την νιότη τους. Θέλεις κι εσύ να μοιραστείς μαζί τους. Να παίξεις μαζί τους. Κι είναι, μα την αλήθεια, μια μαγεία όταν το πετυχαίνεις. Και το συνειδητοποιείς, όταν εξαφανίζονται μεμιάς οι...

Διαβάστε κι αυτά

Παιδιά και Παιδεία

Παιδιά και Παιδεία

Όταν συναναστρέφεσαι με παιδιά και είσαι και κάποιας ηλικίας, “κλέβεις” από την νιότη τους. Θέλεις κι εσύ να μοιραστείς μαζί τους. Να παίξεις μαζί τους. Κι είναι, μα την αλήθεια, μια μαγεία όταν το πετυχαίνεις. Και το συνειδητοποιείς, όταν εξαφανίζονται μεμιάς οι...

Αγαπημένα λογοτεχνικά φαντάσματα

Αγαπημένα λογοτεχνικά φαντάσματα

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Υπάρχει μια ιδιαίτερη κατηγορία φαντασμάτων στην λογοτεχνία, που- πέρα από ρίγη και ανατριχίλες- σκορπούν αφειδώς νοσταλγία κι ένα κύμα τρυφερότητας σε όσους τα αναπολούν. Ίσως γιατί τα συγκεκριμένα στοιχειά είναι συνδεδεμένα με το πατρικό...

Τι είναι θεός, τι μη θεός και τι το ανάμεσό τους;

Τι είναι θεός, τι μη θεός και τι το ανάμεσό τους;

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Στις 25 Οκτωβρίου 1962 τιμάται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας ο Αμερικανός συγγραφέας John Ernst Steinbeck (27 Φεβρουαρίου 1902 – 20 Δεκεμβρίου 1968). Το πλούσιο έργο του περιλαμβάνει το βραβευμένο με βραβείο Πούλιτζερ (1940) μυθιστόρημα «Τα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Είναι πραγματικά θαυμαστός ο τρόπος που η Βασιλική φωτογραφίζει – στην κυριολεξία- αντι με φίλμ, με λέξεις μια σκηνή που όλοι μας έχουμε δει. Ομολογώ πως ήταν λες και έβλεπα την σκηνή στην οθόνη. Μόνο που εδώ προστίθεται ο λυρισμός και η μαγεία της θαυμάσιας περιγραφικής δύναμης της συγγραφέως. Καλά σου ταξίδια Βασιλική. Ομορφα με ταξίδεψες!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    Από τα πιο όμορφα σχόλια που θα μπορούσα να ακούσω, Χριστόφορε φίλε μου! Γιατί πραγματικά λατρεύω να “βλέπω” εικόνες μέσα από ένα κείμενο – είτε το διαβάζω είτε το γράφω εγώ! Σ΄ευχαριστώ πολύ για την τόσο στοχευμένη σου κριτική – έπιασες αληθινά τον “σφυγμό” μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου