Μαχόμενη ποίηση

Δημοσίευση: 19.12.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

Με πόσους ήλιους και φεγγάρια
πόσα αστέρια
η ποίηση μαχόμενη
τον ουρανό στολίζει
Δυνατή, θωπευτική
Σαν απαλό γυαλόχαρτο
την οξύτητα του τίποτε πλανίζει
Απ’ τις σκιές των αγκαθιών του
να λευτερώνει τη γαλήνη
Και να χαράζει ορατές
ρωγμές στη δυσθυμία

 

(Σημείωση δημιουργού:  “Το έγραψα έχοντας διαβάσει  και σχολιάσει τη  «Matilda» της Μάχης Τζουγανάκη. Εδώ, το σχόλιο ολοκληρώνεται”)

 

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 25 – 26 Μαΐου 2024

Real News https://youtu.be/qfdFLiYwg8gΚαθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να...

Ήρωες

Ήρωες

Πόσο ακόμη; Με περιβάλλει μια θάλασσα που ξεκίνησε στο στομάχι μου, είμαι δεκαοκτώ σήμερα και η τρικυμία συνεχίζει. Έχω όμως πάντα το κεφάλι στον ουρανό και αν βουτήξω, με ζεσταίνουν τα χέρια του ήλιου, είμαι δεκαοκτώ χρονών αλλά με κρατάνε ακόμη σαν παιδί. Λέω θα...

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

τρεις ξένες ιστορίες

τρεις ξένες ιστορίες

Α. Επέμενε η μάνα πως την περίμεναν Δεν έλεγε ποιοι Δε θα είχε σημασία Οι φρουροί την κοιτούσαν -ήξεραν πως δεν τους φοβόταν Έτσι, σαν πέρασε μέσα τους εκείνοι κοιτούσαν εκείνον τον άγγελο που ζωγράφιζε στον δεξί κίονα έναν Ερμή που αναρωτιόταν   Β. Οι εικόνες...

Μέρες αργίας

Μέρες αργίας

Κυριακή των Βαΐων: Οι κλητοί – υποκριτικά -, στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου.   Μεγάλη Δευτέρα: οι θύρες κλείνουν αμετάκλητα για τις μωρές παρθένους.  Άραγε πόσα αμετάκλητα δεν συνειδητοποίησαμε ακόμη;  Και πόσα ακόμη μας περιμένουν;   Μεγάλη...

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται…

Ένα παιδί φαντάζεται με τρόπο ίσως τρελό και μακρινό, μα πάντα γι’ αυτό αληθινό, και πάντα ενθουσιάζεται. Μην τυχόν κανείς του πει πως αυτό δεν είν’ σωστό και συγχρόνως είν’ κουτό, γιατί πολύ θα πληγωθεί. Και αν κανείς ποτέ αναρωτηθεί γιατί το κάνει αυτό, τον μικρό...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Απόστολε… στο είπα και προσωπικά… το λέω και τώρα πως για μένα αυτό ήταν μεγάλη τιμή. Στίχοι γοητευτικοί. Τους βάζω στην τσέπη της καρδιάς. Σε ευχαριστώ πολύ…

    Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Συνειδητοποιώ πως οφείλω πολλές ευχαριστίες στις καίριες λέξεις σου που με παρακίνησαν να ψιθυρίσω κι εγώ δυο στίχους για την τέχνη, το μόνο ευγενές και πλέον αποτελεσματικό όπλο του ανθρώπου στον αγώνα του για επιβίωση και έξοδο από τα σκοτάδια του.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου