Η εννιάχρονη Λένα είναι παιδί χωρισμένων γονιών. Μένει με τη μητέρα της, τον σύντροφο της μητέρας της, Στέφανο, τον αδερφό της κι ένα μωρό καθ’ οδόν. Ο μπαμπάς της γνωρίζει τη Μαρίνα, μια γυναίκα που η Λένα δεν τη χώνεψε ποτέ και δεν τη συμπάθησε ποτέ! Τι θα συμβεί από δω και πέρα; Θα τα βρουν η Μαρίνα και η Λένα; Τι κόλπα θα σκαρφιστεί η Λένα για να βγάλει τη Μαρίνα από τη ζωή του μπαμπά της; Ποια τα συναισθήματά της για το διαζύγιο των γονιών της και για τις νέες, χωριστές ζωές που κάνουν πλέον; Για παιδιά από εννιά ετών και πάνω.

Το βιβλίο είναι μια αξιόλογη προσπάθεια για να μάθουν τα παιδιά χωρισμένων γονιών ότι δεν αλλάζει τίποτα στη ζωή τους, δε χρειάζεται να νιώθουν τύψεις ή ανασφάλεια ή να φοβούνται για το μέλλον τους και για την αγάπη των γονιών τους. Η ψυχολόγος Ελεονώρα Σουρλάγκα γράφει μια πολύ καλή εισαγωγή για τους μικρούς αναγνώστες κι επίσης ο πολύ καλός επίλογος θα βοηθήσει τα παιδιά να οπλιστούν με υπομονή και κατανόηση και να αντιληφθούν τι πραγματικά συμβαίνει στις ζωές μιας μαμάς, ενός μπαμπά κι ενός παιδιού μετά το διαζύγιο. Η χαριτωμένη, γλυκιά εικονογράφηση του Γιώργου Σγουρού είναι πολύ καλή επιλογή να ντυθεί το κείμενο με τις κατάλληλες εικόνες.

Δε μου άρεσε όμως ο χαρακτήρας του μικρομέγαλου που έχει η Λένα. Ήταν πολύ είρων, κακομαθημένη και υπερβολικά σίγουρη για τον εαυτό της, που κατ’ εμέ δεν είναι και το καλύτερο πρότυπο για ένα μικρό παιδί. Ναι, είναι πανέξυπνη, διορατική, εφευρετική, όμως αυτά δεν πηγάζουν από τον χαρακτήρα της αυθόρμητα και με την παιδική αθωότητα της ηλικίας της αλλά ατσαλώνουν μια υπερβολικά σίγουρη για τον εαυτό της προσωπικότητα και δυστυχώς δε συμβαίνει κάτι στο κείμενο που να δείξει πόσο άσχημο είναι αυτό. Θα προτιμούσα να διαβάσω για ένα τρομαγμένο παιδί, με ανασφάλειες, φοβίες και απορίες και όχι για ένα κορίτσι που τα ξέρει όλα! Επίσης δε μου άρεσε το ασαφές και βεβιασμένο τέλος.

Κατά τα άλλα οι αντιδράσεις των γονιών στη συμπεριφορά της Λένας είναι σωστές, αληθινές και ανθρώπινες. Μου άρεσε η πρωτοτυπία να μιλάει ο μπαμπάς τηλεφωνικά με τον φίλο του, τον Ευάγγελο, μου άρεσε ο χαρακτήρας του «πατριού» Στέφανου και οι ανατροπές στη ζωή της Λένας που όσο έδιωχνε τη Μαρίνα, τόσο την έβρισκε μπροστά της. Διασκεδαστικό και διδακτικό ταυτόχρονα!