Μετανάστης του αύριο

29.05.2018

Όμορες ευχές πετούν στη γραμμή του ορίζοντα.

Στη νέα πατρίδα αναζητάς απεγνωσμένα το οικείο.

Εκών άκων φυγάς μιας πατρίδας

αδιάφορης να σε κρατήσει,

αόρατους εχθρούς πολεμάς,

για μια θέση στον ήλιο.

 

Τα αποθέματα της αγάπης σου εξαντλούνται

στην προσπάθεια να απαθανατίσεις

αγαπημένα πρόσωπα στη μνήμη σου,

τη μοναδική πλέον συντροφιά σου.

 

Αγύρτες ληστές της ευπιστίας

καρπώνονται την ευστοργία σου.

 

Η αποδημία σε κερνά το κρασί της ευημερίας

στο κρυστάλλινο ποτήρι της προσδοκίας.

Μεθάς κι έπειτα πάνω στη ζάλη ενός χορού

βαρύ ζεϊμπέκικου το σπάζεις.

Τα θραύσματά του ανοίγουν πληγές στο κορμί σου,

που τις επουλώνει η φωνή των αγαπημένων.

 

Διαβάτη στη γωνιά του δρόμου σε βρίσκει το αύριο

που καρτερεί το νόστιμον ήμαρ!

 

_

γράφει η Ασημίνα Αθανασιάδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου