Με λένε…βροχή

Δημοσίευση: 29.10.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

 Με λένε Βροχή∙
Κόρη της Γης και τ’ Ουρανού.

Γεννήθηκα με την ανατολή
μιας φθινοπωρινής μέρας.
Η μάνα Γη με αναζητούσε
κι εγώ κύλησα σα δάκρυα γοργά
για να την αγκαλιάσω.
Τ’ αστέρια καθρέφτισαν
τα ευσυγκίνητα μάτια της
κι εγώ πότισα γλυκόπικρα την πλάση.

Καθώς μεγάλωνα,
άρχισα να ανοίγω τα φτερά μου
στα χρώματα της ίριδας,
για να εξερευνώ απ’ άκρη σ’ άκρη
τα μίλια της ζωής,
ζωγραφίζοντας χειμώνες
σε ανοιξιάτικα και καλοκαιρινά σοκάκια.

Μιλώντας για το τώρα
και τις μέρες που θα ακολουθήσουν,
θα συνεχίσω να ονειρεύομαι
και να χορεύω για τους ρομαντικούς
και για όσους δε μ’ αγάπησαν στιγμή.
Θα ονειρεύομαι για τη ζωή∙
θα χορεύω για την ευτυχία.

γράφει η Μαρία Θωμάδη

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 24 – 25 Φεβρουαρίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Στεφανωμένος έρωτας

Στεφανωμένος έρωτας

Κι έτσι γύρισα το χρόνο πίσω  για να πάρω τον Έρωτα που μου χρωστάς  τα φιλιά, τα χάδια, τις αγκαλιές  που μοιράστηκαν άδικα σε ξένα χέρια Γύρισα με τη δίψα στα χείλη  την παρόρμηση των κολασμένων  που τραγουδούν ακόμη  τον Έρωτα που ξοδεύτηκε σε ξένα κορμιά Γύρισα...

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Άκουσέ με, Ουρανέ

Άκουσέ με, Ουρανέ

πρόλογος   σαν βραδιάζει και ο Πύργος πέφτει μία φίλη μου κρατάει το χέρι  και λέει δες! το αστέρι μας είναι ακόμα εκεί   θαρρώ πως είναι ψέμα δεν συνηθίζω άλλωστε να συλλέγω αστέρια αν και τα άδεια χέρια μου κάποτε γυμνά σμίγανε με τον ουρανό   δυο δυο...

Καημός

Καημός

Πού πας ψυχή γυρεύοντας την αγκαλιά, το χάδι, ακροβατώντας σε κλωστή αναζητείς το βράδυ, το λόγο το γλυκύ.   Εστέρεψες, απόκαμες μες της ζωής τη λήθη, τα βάσανα σε στράγγιξαν, οι έννοιες και τα λάθη,  τούτο το αβούητο το βράδυ.   Παλεύοντας να κρατηθείς απ’...

Τα προβλήματα των άλλων

Τα προβλήματα των άλλων

Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια, την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια. Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · μέχρι που οι σταλαγμοί των δακρύων κίνησαν τα βουνά...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. sofia25164

    θα συνεχίσω να ονειρεύομαι
    και να χορεύω για τους ρομαντικούς

    Πολύ τρυφερή βροχή η βροχή σας μπράβο σας!!!

    Απάντηση
    • Maria Thomadi

      Μέσα από την μελαγχολία, αναδύεται συχνά η ευαισθησία..!
      Σας ευχαριστώ θερμά, καλή σας μέρα!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου