μηδενισμός

ολοστρόγγυλο και άδειο, δείτε –

το μηδενικό!

μα πόσο όμορφο, πόσο κενό

αληθινό!

ω, πώς τραμπαλίζεται με το θάνατο

κι η ζωή του όλη

απ’ το χείλος της ανάσας του κρεμιέται!

φτωχό αφού ‘ναι

εκείνη την ανάσα του τζογάρει.

άλλη μια τραμπάλα κάνει

(ίσως τελευταία)

κάτω απ’ του δειλινού τη ζεστή ανάσα

που απ’ άκρη σ’ άκρη σκεπάζει τον γκρεμό.

κι αν τελικά μας φύγει,

δεν πειράζει!

το Κενό, θα πουν οι άλλοι αριθμοί,

που στην καρδιά του κουβαλούσε

το κατάπιε.