Μητέρα αγωνίστρια

27.05.2021

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα 

που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά,

που δίνουν ψυχή και σώμα 

για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη,

την Ελευθερία•

αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα.

Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα

οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία

θα γράψουνε τ’ ονόματά τους•

αυτά τα παλληκάρια τ’ αψηλά

-ωσάν τα κυπαρίσσια- 

εσύ τ’ ανέστησες και τα ανέθρεψες ως είναι. 

Του κόσμου τα μαλάματα καθρεφτίζονται

στα αθώα γαλανά σου μάτια.

Η προσφορά σου είναι αδύνατο να ξεχαστεί.

Και το έργο σου δε σταματά εκεί,

πονόψυχη και σκληροτράχηλη μάνα•

πλέκεις πλεξίδια τα καστανά σου μαλλιά

σα ξυπνήσεις και σιγομουρμουρίζεις

σκοπούς αλλιώτικους, κλέφτικους.

Ύστερα ανεβαίνεις στο βουνό

κουβαλώντας πυρομαχικά,

φορτωμένη σα γαϊδούρι,

με χιονίστρες στα πόδια και πόνους στα πλευρά,

σχίζεις το βουνό με σαρακοφαγωμένα

παπούτσια.

Ο χιονιάς σφυροκοπά,

αλλά δεν σε νοιάζει.

Πας στα παλληκάρια της λευτεριάς

ψωμοτύρι και κάλτσες.

Στον κόρφο σου έχεις την Παναγιά,

στην καρδιά σου την ελπίδα,

στις ασθενικές σου πλάτες ξύλα και μπόγους.

Το σθένος και το φρόνημά σου μεγάλο.

Βλέπεις το παιδί σου να κλαίει απ’ την αφαγιά,

ν’ ατιμάζουνε την κόρη σου,

να πυρπολούν το γιο σου,

σα θάβεις ένα παιδί σου θάβεις ένα μέρος δικό σου.

Νιώθεις στο πετσί σου τη μαγαρισιά της δουλείας.

Ποιος ξεχνά όταν σε πιάσανε τη δόλια

και κάψαν τσιγάρα στο κορμί σου το

πολυβασανισμένο!

Δε σεβάστηκαν πως είσαι δημιουργός της ζωής.

Κι όμως εσύ δεν έβγαλες τσιμουδιά,

δε σου πήραν λέξη οι Κρετίνοι.

Κι όλο κι θυμώνανε κι αναρωτιόντουσαν 

πώς τ’ ασθενικό αυτό κορμί

είναι συνάμα τόσο δυνατό.

Και σε σκοτώσανε απ’ τη ντροπή τους.

Γυναίκα αγωνίστρια,

μη λογοψυχάς,

στις πλάτες σου η γη γυρίζει 

στις πλάτες σου ορθώνονται πολιτείες.

Δεν σε ξεχνάμε.

 

_

γράφει η Χριστίνα Μαυρέλη

Ακολουθήστε μας

Γήθος

Γήθος

Στις αποκρίσεις των ματιών μυήθηκα. Σιωπές αμείλικτες τον χρόνο αίρουν. Τις ενοχές των αστεριών αρνήθηκα. Χείλη ενδοτικά, παλμοί των άκρων σου νεύματα μαγεμένα. Κόρες χίμαιρες, αφές γυμνές στον ήλιο, με τα μαλλιά τους βράχους αγκαλιάζουν. Μέτωπα ιδρωμένα, στήθη των...

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου