Μια λέξη, ένα χάδι, μια ματιά…

17.01.2014

Μια λέξη
Που διέσχισε σα βέλος
Την πυκνή σιωπή
Και βρήκε ξένοιαστο στόχο
Την ψυχή σου

Μια λέξη
Που δεν ειπώθηκε ποτέ
Η απουσία της
Αιωρείται στο κενό
Κι έμεινε μονάχα η θλίψη

Ένα χάδι
Που πρόσμενε το χέρι σου
Εκεί δα ακουμπισμένο
Αλλά στο στέρησαν
Κι έμεινε η χούφτα ορφανή

Ένα χάδι
Που τα δάχτυλα λαχταρούσαν
Να αποθέσουν δειλά
Και δεν τόλμησαν
Μη σπάσουν την εύθραυστη κλωστή

Μια ματιά
Που δεν περίμενες ποτέ
Κι ωστόσο
Ακούμπησε πάνω σου
Κι άφησε σημάδι οδυνηρό

Μια ματιά
Που άδικα αναζητούσες
Να σε γλυκάνει
Σου την αρνήθηκαν
Κι έμεινε η πίκρα στα χείλη

Κι εσύ αναρωτιέσαι
Τι έφταιξε αλήθεια
Πού πήγαν όλα
Τ’ αγαπημένα
Λέξη, χάδι, ματιά

Κι εσύ ψάχνεις βάλσαμο
Να μαλακώσει τον πόνο
Απ’ τη λέξη την άσκεφτη
Το χάδι το χαμένο
Την άκαιρη ματιά

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Μια Λέξη, ένα Χάδι, μια Ματιά! Αλήθεια τούτες οι απλές, κοινές καθημερινές αντιδράσεις, πόσο μεγάλη αξία μπορούν να αποκτήσουν ορισμένες στιγμές στην ζωή μας. Πόσα μπορούν να στερήσουν αλλά και πόσα μπορούν να χαρίσουν με το να υπάρχουν απλώς και να εκδηλώνονται στιγμές που τις έχουμε ανάγκη. Πόσο όμορφα το έθεσε η Βάσω:
    «Κι εσύ ψάχνεις βάλσαμο
    Να μαλακώσει τον πόνο
    Απ’ τη λέξη την άσκεφτη
    Το χάδι το χαμένο
    Την άκαιρη ματιά»

    Τι υπέροχοι και πόσο αληθινοί οι παραπάνω στίχοι που κλείνουν ένα μεστό σε συναίσθημα και ανθρωπιά ποίημα.

    Απάντηση
    • Βάσω Αποστολοπούλου

      Χρίστο σ’ ευχαριστώ πολύ!

      Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    Αυτό ακριβώς φίλε μου Χριστόφορε – μικρές καθημερινές καταστάσεις, ασήμαντες φαινομενικά κι όμως τόσο καθοριστικές,,, είτε με την απουσία τους είτε με την αρνητική τους παρουσία!

    Σ’ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου που με τιμά και με χαροποιεί ιδιαίτερα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου