Μια μάσκα του συρμού

2.01.2021

Τί σόι ζωή σαν δεν μπορείς να ζήσεις,

Lockdown και πέφτει η αυλαία.

Το πλήθος χάνεται και η ζωή μαραίνεται.

Απορείς, π’ απλώνεται φως ημέρας σε δρόμους σκοτεινούς.

 

Ανήσυχη η ηρεμία τρομοκρατεί την μνήμη,

που παίζει play bacκ σαν μαυρόασπρη ταινία,

το τότε, που ο εχθρός είχε μορφή όμοια με εμένα,

κρατούσε όπλο, φόνευε πολλούς σαν κι εμένα.

Τώρα αόρατος κτυπά, δεν τον αναγνωρίζεις, 

σκορπά τον θάνατο, δίχως δουλειά και μεροκάματο,

με μια μάσκα του συρμού σου κόβει… τον αέρα

 

Σ’ ένα πόλεμο δίχως μάχη, ηττημένος!

 

Τέτοιο θέατρο ο μασκοφορεμένος!

Θύτες και θύματα θέλει να μοιάζουν ένα.

Αθώοι και ένοχοι, εχθρό να έχουν έναν

και πίσω από την μάσκα τα εγκλήματα κρυμμένα.

 

_

γράφει η Νατάσα Λουκά

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου