Μια φιγούρα

Δημοσίευση: 16.07.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

 

Μες στους δρόμους μια βραδιά

μια φιγούρα κινείται στα κρυφά

πέφτει το χιόνι και ψιλή βροχή

ντύνοντας την σαν νεκρή.

 

Μες στα μπράτσα της κρατάει

ένα βρέφος και παραμιλάει

χτυπάν τα δόντια σαν τρελά

στάζει φαρμάκι η αγκαλιά.

 

Ξάφνου από τις σκιές τραβιέται

στους περαστικούς κρεμιέται

λίγη συμπόνια που να βρει

λεν’ είναι οι καιροί της χαλεποί.

 

Την διώχνουν όλοι συνεχώς

γίνεται η εγκατάλειψη αυτοσκοπός

ξανά το μωρό φιλάει

το αφήνει σε ένα σπίτι και γελάει.

 

Γελάει στα σκοτάδια χωρίς να κλαίει

μα το δάκρυ της ψυχής της καίει

είναι η τρέλα πια παρηγοριά

κι ο θάνατος ας έρθει πιο γοργά.

 

Μέσα στους δρόμους μια βραδιά

μια φιγούρα τρέχει φανερά

τα χέρια μες στις τσέπες τα κρατεί

είναι πλέον λεύτερη... κι αυτοκτονεί.

 

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πολύ δυνατό…Μια φιγούρα …χιλιάδες αντίγραφά της ανάμεσαά μας!Δυστυχώς…
    Ύστατη απόφαση…το τέλος…(?)
    Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Τραγική φιγούρα. Πονεμένη ιστορία. Πολύ καλό.

    Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    λέυτερη κι αυτοκτονεί…τι να λέμε τώρα…
    Καλημέρα Σωκράτη..άλλο ένα δυνατό σου ποίημα…

    Απάντηση
  4. metalkonblog

    Αχ, αυτές οι φιγούρες! Πόσες φορές δεν έγιναν πρωταγωνίστριες στην τέχνη… Πόσες φορές δεν έγιναν εύπλαστο δημιουργικό υλικό στα χέρια ενός καλλιτέχνη! Πόσα χρωστάει η τέχνη άραγε σ’ αυτές τις φιγούρες;

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου