Μια ψέμα μια αλήθεια

6.02.2019

Πάμε με σειρά: Σαν το «μ’ αγαπά δε μ’ αγαπά»,

Ήταν λευκή σαν τη νύχτα

άγρια σαν τη θάλασσα

ανοιχτή σαν απάνεμος όρμος

οξυκόρυφη σαν τρούλος μοχθηρός

ερωτευμένη σαν έφηβη σμέρνα

υπνοβάτης στα όνειρα που της έταξαν

όρθια στα γόνατα κοιτάζοντάς με

πλαστό κορίτσι της φαντασίας, νια με ηλικία εκατοντάδων ετών

λουσμένη από βδέλλες και ερωτόλογα

κρατώντας έτοιμα τραύματα για τον καθένα

ήλιος σκοτεινός

και πρωινό βουητό με ίσκιο

 καλλίφωνος της χορωδίας των ερπετών

λιγωμένη από φιλοφρονήσεις και κεράσματα

που με διάλεξε

τόλμησα το βλέμμα μου βαθειά στη φαντασία μου να ρίξω

ήταν η πιο αντιφατική εσπερίδα

κόρη της νύχτας φίλα με!

Μου ψιθύρισες στο αυτί: Σ’ αγαπώ

Και βγήκε τελευταίο το ψέμα.

Μπορώ να έχω μια ευκαιρία ακόμα παρακαλώ;

 

_

γράφει ο  Κωνσταντίνος Νικολόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου