Μια ψέμα μια αλήθεια

6.02.2019

Πάμε με σειρά: Σαν το «μ’ αγαπά δε μ’ αγαπά»,

Ήταν λευκή σαν τη νύχτα

άγρια σαν τη θάλασσα

ανοιχτή σαν απάνεμος όρμος

οξυκόρυφη σαν τρούλος μοχθηρός

ερωτευμένη σαν έφηβη σμέρνα

υπνοβάτης στα όνειρα που της έταξαν

όρθια στα γόνατα κοιτάζοντάς με

πλαστό κορίτσι της φαντασίας, νια με ηλικία εκατοντάδων ετών

λουσμένη από βδέλλες και ερωτόλογα

κρατώντας έτοιμα τραύματα για τον καθένα

ήλιος σκοτεινός

και πρωινό βουητό με ίσκιο

 καλλίφωνος της χορωδίας των ερπετών

λιγωμένη από φιλοφρονήσεις και κεράσματα

που με διάλεξε

τόλμησα το βλέμμα μου βαθειά στη φαντασία μου να ρίξω

ήταν η πιο αντιφατική εσπερίδα

κόρη της νύχτας φίλα με!

Μου ψιθύρισες στο αυτί: Σ’ αγαπώ

Και βγήκε τελευταίο το ψέμα.

Μπορώ να έχω μια ευκαιρία ακόμα παρακαλώ;

 

_

γράφει ο  Κωνσταντίνος Νικολόπουλος

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου