Μικρός διάλογος στο Facebook

15.07.2016

A41

22/6/2016

Facebook                                                    

Μιχάλης 18 : Δεν αντέχω άλλο , δεν μπορώ

135 Likes, 2 ουάου

Ρένα 20 : Tι έχασα;

Μιχάλης 18: Η Ζωή δεν έχει νόημα πια….

299 likes, 29 ουάου, 97 smileys

George 55 : Καλά που το κατάλαβες

133 Likes, 70 smileys

Mιχάλης 18 : Θα τραβήξω τη σκανδάλη

568 Likes, 139 ουάου, 227 smileys

George 55: Καλά το’ χουνε πει κι άλλοι, κατούρα και λίγο…

300 Likes, 128 smileys

…………………………………………………………………………………………………..

Από δελτίο ειδήσεων της επόμενης ημέρας:

Δημοσιογράφος : άδοξο τέλος στη ζωή του έβαλε ο νεαρός Μιχάλης Χ…

Το είχε ανακοινώσει νωρίτερα στο διαδίκτυο σε γνωστό μέσο κοινωνικής δικτύωσης.

…………………………………………………………………………………………………

 

23/6/2016

Facebook

Σελίδα – “Αντίο στον Μιχάλη Χ………”

 

George 55: Τελικά το εννοούσε….

2740 Likes, 688 ουάου

Ρένα 20: Tι φάση;

Θανάσης 35 : Αντίο Φίλε

Δήμητρα 44 : R.I.P. mihali…..

……………………………………………..

George 55 private message to Ρένα 20 :

Απίστευτο

Ρένα 20 private message to George 55:

Δεν μπορώ να το χωνέψω

George 55 private message to Ρένα 20 :

Τι να πεις, life sucks….εσύ?

Ρένα 20 private message to George 55:

Τι εγώ?

George 55 private message to Ρένα 20 :

Εσύ καλά?

Ρένα 20 private message to George 55:

Ναι μωρέ ξέρω κι εγώ…. που μένεις?

George 55 private message to Ρένα 20 :

Γλυφάδα, εσύ?

Ρένα 20 private message to George 55:

Βύρωνα…Παντρεμένος?

George 55 private message to Ρένα 20 :

Ναι αλλά με …Ψυχή κι ανησυχίες…(smiley)

Ρένα 20 private message to George 55:

(smiley) - (καρδούλα)

George 55 private message to Ρένα 20 :

(φιλάκι)…..

Ο χρήστης Ρένα 20 δεν είναι πλέον συνδεδεμένος

George 55 private message to Δήμητρα 44

Καλησπέρα….τα ‘μαθες για το Μιχάλη ε?

……………………………………………………………………………………………..

 

 

_

γράφει ο  Δημήτρης Π. Μποσκαΐνος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Όζουσες κονσέρβες δηλητηριασμένων συναισθημάτων και η ποίηση, όπως πάντα, να σημαίνει συναγερμό…

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Έρχεσαι κάθε φορά με ψυχή και κοινωνική αντίληψη, Με κυνισμό ενίοτε και με πολύ συναίσθημα πάντα. Εδώ χτυπάς την πόρτα μας την ηλεκτρονική και μας το φωνάζεις. Για τον κάλπικο κόσμο της ηλεκτρονικής φιλίας, για την απομόνωση, για τις δήθεν σχέσεις. Μοναξιά ρε Δημήτρη. Μοναξιά…πώς γίναμε έτσι…τα χάλια μας τα μαύρα… Ευτυχώς το σχόλιο δεν έχει μετρητή Likes…Δε θα το άντεχα…

    Καλημέρα και να (μας) γράφεις. Καλό μας κάνει.

    Απάντηση
  3. Σπύρος Μακρυγιάννης

    Πόσο ανατριχιαστικά πραγματικό…..!!!!

    Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    We suck …………….. να (μας) γράφεις παντα έτσι Δημήτρη…με ρεαλισμό …με κυνισμό.. σε ευχαριστώ!!

    Απάντηση
  5. Rea Zacharia

    Συμβαίνει τώρα. Smiley.
    Αληθινό και καυστικό με υποδόριο τρόπο. Χαμογέλασα πικρά και σκέφτηκα για άλλη μια φορά πόσο μ’ αρέσει όταν γράφεις έτσι.
    Smak back.

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Σημερινό, φρέσκο, ιδιομορφο. Μια γραφή που δεν έχουμε συνηθίσει αλλά κάνει τη μεγάλη διαφορά. Πρωτότυπο!

    Απάντηση
  7. Αθηνά Μαραβέγια

    Πόσο τραγικά αληθινό και πόσο υπεύθυνοι είμαστε όλοι….
    Ευχαριστώ με τρόμο και πόνο….

    Απάντηση
  8. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Πιο αληθινά τραγική δεν γίνεται η επικοινωνία(?)…
    Γροθιά στο στομάχι … η ανταλλαγή συναισθημάτων(?)
    ……..?….?……?…..
    ΜΠΡΑΒΟ!

    Απάντηση
  9. Σοφία Ντούπη

    Ναι… ακριβώς αυτή, έτσι όπως την καταγράψατε είναι η εικόνα από το παρών κι ίσως και από το μέλλον μας!!!!!!! Μου άρεσε πολύ… όχι ο τρόπος ¨επικοινωνίας¨ μας άλλα η ουσία της μίας εικόνας και των χιλίων λέξεων!!!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου