Επιλέξτε Page

Μπλε γραμμή, της Δήμητρας Κουβάτα

27.12.2014

 

 

Την αναγνώρισα από μακριά. Κοντοστάθηκα. Είχε βάλει μια έντονη μπλε γραμμή κάτω από τα μάτια της. Δεν την κολάκευε καθόλου. Την έδειχνε σπασμένη, χλωμή. «Είμαι οκτώ μήνες καθαρή. Θα πάρω το παιδί και θα φύγω για το νησί. Έχει κάτι λεφτά ο πατέρας μου για τον πρώτο καιρό. Εσύ πού χάθηκες;» Χάρηκα.

Μύριζε εκλογές, όταν την είδα στα δελτία ειδήσεων. Ιερόδουλες οροθετικές παρέλασαν στις οθόνες κατηγορούμενες για σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη. Πόρνη; Η Στέλλα; Σήκωσα το τηλέφωνο, για να μάθω.

Διατάχτηκαν υγειονομικοί έλεγχοι. Έπρεπε να ξεκαθαρίσουν το κέντρο από τις μετανάστριες, τις μαύρες, τις αφρικανές που μόλυναν τα κρεβάτια της αγίας ελληνικής οικογένειας. Για ένα δεκάρικο. Ξεχύθηκαν στις πιάτσες των ναρκομανών. Η λεία εύκολη. Πριν τις εκλογές έπρεπε να είναι όλα λαμπίκο, σαν καλοσιδερωμένο ταγιέρ.

Τα κανάλια βούιξαν. Οι δημοσιογράφοι εμβρόντητοι. Οι πελάτες άρχισαν να καταφθάνουν εν κρυπτώ να εξετάζονται. Οι σάρκες των γυναικών στις φωτογραφίες σοκάρανε. Απόρησα για το γούστο τους.

Την ξαναβρήκα στη γειτονιά της μάνας μου, όταν αποφυλακίστηκε. Κρατούσε μια ταλαιπωρημένη σακούλα super market. Τα σάνταλα ήταν στραβοπατημένα και ισορροπούσε μια στο ένα πόδι, μια στο άλλο. «Χειρότερα από ζώα. Ούτε ντεπόν. Όλες ελληνίδες, εκτός από μια.»

Τα μαλλιά της ήταν θαμπά, πιασμένα πίσω με ένα λαστιχάκι. Πεταγόταν το κόκκαλο της κλείδας. «Και εξετάσεις με το ζόρι. Όποια ήταν φορέας, μέσα. Είχα πάει για τη δόση. Δεν μου έφτανε το σακατιλίκι με την πρέζα. Μας άρπαξαν από το δρόμο. Κάναμε πιάτσα, λέει. Πουτάνα; Από πού και ως πού, ρε μαλάκα; Και μετά φυλακή. Γιατί; Για την αρρώστια;» Διέκρινα μπλε σκιές στα χέρια της. «Ήρθε να με δει το παιδί και μου φορέσαν χειροπέδες. Το διώξανε σχεδόν από το σχολείο. Πού να σταθεί μετά το ρεζιλίκι στις τηλεοράσεις;» Πνιγόταν.

«Στέλλα, τελειώνω την πρακτική και θα ξαναγυρίσω στην Αποκατάσταση. Κράτα γερά.»

Οι εκλογές τελείωσαν. Ο κουρνιαχτός έπεσε. Οι αριθμοί έπρεπε να ευημερούν. Η ανάπτυξη ερχόταν. Τα ερείπια ήταν ακόμα εκεί. Δεν κράτησαν. Με την τελευταία δόση δραπέτευσε, είπαν. Τάξη και ηθική. Καθαρίσαμε. Δεν κινδυνεύουν πλέον οι νοικοκυραίοι.

 

_

γράφει η Δήμητρα Κουβάτα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο ανάποδος καθρέφτης

Ο ανάποδος καθρέφτης

Έτσι θα έλεγα τον κόσμο καθρέφτη ανάποδο,Ανάποδο καθρέφτηκαθρέφτηχωρίς τζάμι Τον εαυτό σου βλέπεις,άνθρωπε,άνθρωπε τι γυρεύεις;Ξέρει ο καθρέφτης Ο κόσμος έδειξε τι είσαιγιατί ότι κάνεις το δείχνειπονάει, μα δεν σπάειεδώ είναι ο καθρέφτης._γράφει ο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

 Κλέφτης ονείρων έγινες,καταστροφές του κόσμουέκλεψες και το δικό μου όνειροκαι ας μην το ξέρεις Γιατί όταν κλέβεις έναΧάνονται χίλιαΓίνονται στάχτη, τέρμαΈτσι όπως πας δεν θα απομείνει κανένα._γράφει ο Ευθύμιος- Ραφαήλ Αγγελής Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Δεύτερη ζωή δεν έχει

Ποτέ δε θα ξεχάσει, το πρώτο τεστ που έγραψε στο δημοτικό. Ακόμη θυμάται το γραπτό του. Τα αποτελέσματα απογοητευτικά.Κανένας όμως δεν τον μάλωσε. Αντιθέτως, όλοι του είπαν να μη στεναχωριέται, γιατί στο δεύτερο θα τα πάει καλύτερα. Δεν τους πίστεψε....

Ζωή σε δόσεις

Ζωή σε δόσεις

  Τι να πουν κι άνθρωποι; Τι να κάνουν; Τους δίνουν την ζωή σε δόσεις μέχρι να τους ξεφτιλίσουν   Έπρεπε όμως να δεχτούν και ήρθε ο πόλεμος, και συνταγογράφησε συνταγογράφησε δυστυχία   Στην πρώτη δόση βομβαρδισμούς, στην δεύτερη μετανάστευση, στην Τρίτη...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Διαβάστε κι αυτά

Ο ανάποδος καθρέφτης

Το σπίτι που μικραίνει

Μπορεί η οικογένειά της να ήταν φτωχή όπως και το σπιτικό τους, αλλά όλοι είχαν να μιλάνε για το μεγάλο δέσιμο και την αγάπη που είχαν μεταξύ τους. Πέντε αδέρφια στο σύνολο και κανένα δεν επιβάρυνε την οικογένεια. Το αντίθετο, όλοι δούλευαν και προσέφεραν...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Κλέφτης ονείρων

Μια γαλήνη απλώνεται στης νύχτας τα μυστικάτα εγκαταλελειμμένα βλέφαρα τρεμοπαίζουν στη σιγαλιάβάλσαμο στάζει στης νοσταλγίας το φιλίστην γκρίζα πολιτεία,ο κόσμος χορεύει, στων αστεριών τη μουσικήστα γυμνά ερείπια, παγερό περιδιαβαίνει τ' αγέριγέρνουν τ'...

Ο ανάποδος καθρέφτης

Η μετακόμιση των χρωμάτων

Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και ξαναέλεγε με μελωδικό οίστρο, αφήνοντας χαρούμενα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Βασίλης Ακριβούσης

    Μπράβο κορίτσι μου!!

    Απάντηση
    • Κουβάτα Δήμητρα

      Σε ευχαριστώ , Βασίλη !

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου