Τα πρώτα μου γράμματα τα χάραξα πάνω σε μια μπλε γραμμή. Φρόντιζα να είναι καλογραμμένα και να μην πέφτουν κάτω απ' αυτήν. Δεν τα κατάφερνα πάντα, μα δε το έβαζα κάτω. Μεγαλώνοντας, η μπλε γραμμή με ακολουθούσε σε κάθε μου βήμα.

Πάνω σ' αυτήν έγραψα το πρώτο "σ' αγαπώ" με ανεξίτηλο στυλό και το ταχυδρόμησα στο συμφοιτητή μου, που είχε κλέψει την καρδιά μου. Απάντηση δεν έλαβα, ούτε τον ξαναείδα από τότε. Ξενυχτώντας με τις ώρες πάνω στα βιβλία μου, κρατούσα τις σημειώσεις μου και τα μάτια μου από την κούραση, έβλεπαν τα πάντα μπλε, από τις ατελείωτες σελίδες με τις μπλε γραμμές.
Από το πολύ το διάβασμα, τελικά κάτι απέμεινε. Ο λόγος μου απόκτησε λογοτεχνικό ύφος, εμπλουτίστηκε με καινούριες λέξεις και ως αποτέλεσμα αυτού ήταν να γράψω τον πρώτο μου ποιητικό στίχο πάνω στη μπλε γραμμή.
Η εξάρτησή μου από αυτή μεγάλη. Κάθε μέρα τη σκεπτόμουν και τη διακοσμούσα, έστω και με μία λέξη. Είχα μπει στη διαδικασία ν' αγοράζω λευκά τετράδια χωρίς γραμμές, μόνο και μόνο για να τις σχεδιάζω εγώ η ίδια. Η χαρά της δημιουργίας σε όλο της το μεγαλείο.

Μόνο ευχάριστες στιγμές είχα να θυμάμαι από τη μπλε γραμμή μου. Με τον καιρό άλλαξαν τα πράγματα.

Αγαπημένη μου συνήθεια, να πηγαίνω με τις φίλες για ψώνια, χρησιμοποιώντας το πιο γρήγορο και άνετο μέσο, το μετρό. Δεν ήταν λίγες οι φορές που μπερδευόμασταν και ψάχναμε στο χάρτη για να εντοπίσουμε τη διαδρομή της μπλε γραμμής. Ευτυχώς, δεν είχαμε χαθεί ούτε μία φορά, κάτι που θα ήταν πάρα πολύ εύκολο να συμβεί. Όταν δίναμε ραντεβού για να πάμε βόλτα, ήμουν η μόνη που αργοπορούσε σταθερά, και αυτό γιατί έδινα μεγάλη σημασία στην εξωτερική μου εμφάνιση, κάτι που μου έπαιρνε αρκετό χρόνο.
Το σκισμένο μου τζιν το είχα συνδυάσει τέλεια με μια στενή μπλούζα σε μοντέρνα μπλε γραμμή. Μετά σειρά είχε η περιποίηση του προσώπου, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στο βάψιμο των ματιών μου. Σχεδίαζα μια μπλε γραμμή η οποία έκανε το βλέμμα μου πιο έντονο και διαπεραστικό. Αυτή την περίοδο της ζωής μου η περιποίηση ήταν για εμένα πρωταρχικός σκοπός. Ποτέ δεν περνούσα απαρατήρητη, και αυτό με κολάκευε.

Έχοντας μια σχέση, όχι τίποτε σπουδαίο, περνούσα καλά και τίποτε άλλο. Το άγχος, άρχισε να με τρώει. Είχα καθυστέρηση. Το τεστ έδειξε μια μπλε γραμμή να εμφανίζεται στο παράθυρο της δοκιμής. Πως ερμηνεύεται αυτό; Πιθανότατα, να ήμουν έγκυος. Πριν πανικοβληθώ για τα καλά, πήρα στο τηλέφωνο τον οικογενειακό φίλο και γιατρό μας. Βρισκόταν στο νοσοκομείο και μου πρότεινε να τον επισκεφτώ εκεί. Έτσι και έγινε.

Σε όλη τη διαδρομή η μπλε γραμμή περνούσε σαν ταινία μπροστά από τα μάτια μου, συνεχόμενα. Μπαίνοντας στο νοσοκομείο, μου είπαν, ότι το γραφείο του γιατρού, θα το έβρισκα εάν ακολουθούσα τη μπλε γραμμή που ήταν χαραγμένη κάτω. Μπαίνοντας στο γραφείο, αρχίσαμε αμέσως τη συζήτηση, και από τα λεγόμενά μου, ο γιατρός με διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε εγκυμοσύνη.

Ανακουφισμένη, πήρα το δρόμο της επιστροφής. Τότε μου ήρθε στο μυαλό το φυλαχτό που είχα πάντα επάνω μου, από μικρό παιδί, για να με προστατεύει και να διώχνει το κακό. Ήταν όλο χάντρες και στο τελείωμά του είχε μια μπλε γραμμή.

Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Όλη μου η ζωή δρομολογημένη πάνω σε μια μπλε γραμμή.

 

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!