Μόνη ψυχή

26.10.2016

woman_night_stars

Μόνη ψυχή.
Είναι βράδυ.
Σκοτάδι έχει τυλίξει το κορμί του.
Κοιτάει με πόνο τα αστέρια. Τα λαμπερά εκείνα τα λόγια.
Υποσχέσεις. Λόγια αέρα. Λόγια μικρά, λαμπερά σαν τα αστέρια. Μα
λάμπουν για λίγο κι ύστερα σου λένε αντίο.
Είναι Σάββατο.
Από κείνα τα Σάββατα που τα χέρια γεμίζουν μελάνι και τα μάτια πονάνε
απ’ το κρύο του κόσμου.
Είναι η ώρα, η μέρα...
Που φαντάσματα τρυπώνουν στο σπίτι.
Είναι η στιγμή,
Που εκείνη είναι πάλι εκεί.
Φοράει το άσπρο το φόρεμα. Και τα χείλια της κόκκινα. Σαν το αίμα που
κυλά στις φλέβες των χεριών του.
Σαν το αίμα που έχει η αγάπη.
Ήταν βράδυ Σαββάτου
Όταν είπε αντίο.
Ήταν τότε που του είπε πως φεύγει. Ήταν τότε που της είπε να μείνει.
Ήταν τότε που οι ψυχές τους μαράθηκαν.
Ήταν η μέρα που πέθαναν οι ψυχές τους.
Ήταν τότε...
Που άκουσε το πρώτο αντίο και το τελευταίο σ' αγαπώ.
Κάθε Σάββατο βράδυ ζωντανεύουν εικόνες.
Κάθε Σάββατο βράδυ είναι εκεί.
Ξανά μια ψυχή.
Ξανά μαζί.
Μια ψυχή.
Ό,τι αξίζει θα μείνει σε αυτή τη ζωή.
Σ' αγαπώ, είπε πάλι.
Κάθε Σάββατο βράδυ.
Μια ψυχή ενωμένη.
Μια ζωή ενωμένοι.
Δυο κορμιά, μια ψυχή.
Σ' αγαπώ είπε πάλι.
Σαν ψίθυρος πόνου.
Σ' αγαπώ είπε πάλι. Και τα αστέρια έγιναν ήλιοι.
Πάλι μέρα.
Σάββατο ήταν.
Σάββατο είναι, και η ψυχή αυτή λάμπει.
Σ' αγαπώ φωνάζει, ουρλιάζει.
Σ' αγαπώ και η νύχτα έγινε μέρα.
Μια ψυχή.

 

_

γράφει η  Princess_Ana

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου