Μόνη ψυχή

26.10.2016

woman_night_stars

Μόνη ψυχή.
Είναι βράδυ.
Σκοτάδι έχει τυλίξει το κορμί του.
Κοιτάει με πόνο τα αστέρια. Τα λαμπερά εκείνα τα λόγια.
Υποσχέσεις. Λόγια αέρα. Λόγια μικρά, λαμπερά σαν τα αστέρια. Μα
λάμπουν για λίγο κι ύστερα σου λένε αντίο.
Είναι Σάββατο.
Από κείνα τα Σάββατα που τα χέρια γεμίζουν μελάνι και τα μάτια πονάνε
απ’ το κρύο του κόσμου.
Είναι η ώρα, η μέρα...
Που φαντάσματα τρυπώνουν στο σπίτι.
Είναι η στιγμή,
Που εκείνη είναι πάλι εκεί.
Φοράει το άσπρο το φόρεμα. Και τα χείλια της κόκκινα. Σαν το αίμα που
κυλά στις φλέβες των χεριών του.
Σαν το αίμα που έχει η αγάπη.
Ήταν βράδυ Σαββάτου
Όταν είπε αντίο.
Ήταν τότε που του είπε πως φεύγει. Ήταν τότε που της είπε να μείνει.
Ήταν τότε που οι ψυχές τους μαράθηκαν.
Ήταν η μέρα που πέθαναν οι ψυχές τους.
Ήταν τότε...
Που άκουσε το πρώτο αντίο και το τελευταίο σ' αγαπώ.
Κάθε Σάββατο βράδυ ζωντανεύουν εικόνες.
Κάθε Σάββατο βράδυ είναι εκεί.
Ξανά μια ψυχή.
Ξανά μαζί.
Μια ψυχή.
Ό,τι αξίζει θα μείνει σε αυτή τη ζωή.
Σ' αγαπώ, είπε πάλι.
Κάθε Σάββατο βράδυ.
Μια ψυχή ενωμένη.
Μια ζωή ενωμένοι.
Δυο κορμιά, μια ψυχή.
Σ' αγαπώ είπε πάλι.
Σαν ψίθυρος πόνου.
Σ' αγαπώ είπε πάλι. Και τα αστέρια έγιναν ήλιοι.
Πάλι μέρα.
Σάββατο ήταν.
Σάββατο είναι, και η ψυχή αυτή λάμπει.
Σ' αγαπώ φωνάζει, ουρλιάζει.
Σ' αγαπώ και η νύχτα έγινε μέρα.
Μια ψυχή.

 

_

γράφει η  Princess_Ana

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Κανένα παιδί δεν είναι ανήμπορο

Σε εκείνον που πονάει πιο ηχηρά ζητούσαν από παιδί να σωπάσει. Σε εκείνον που πονούσε σθεναρά ζητούσαν συγνώμη αφού είχε σπάσει. Πράξεις ισοδύναμες με χτυπήματα και λόγια που τον έπνιγαν σαν κύματα ή τον ξέσκιζαν σαν θαλάσσια ζώα, της φαντασίας όλων μας αποκυήματα....

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου