Select Page

Νέα βιβλία από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Νέα βιβλία από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Ο πρώτος σταθμός

Μια συλλογή από 30 λογοτεχνικά διαμαντάκια για έναν αριθμό ορόσημο στην ιστορία της ελληνικής ραδιοφωνίας, γραμμένα από την αφρόκρεμα των Ελλήνων συγγραφέων.

Ο σταθμός Αθήνα 9.84 με αφορμή τα 31 χρόνια παρουσίας του στα ελληνικά ραδιοκύματα ζήτησε από 30 σπουδαίους Έλληνες συγγραφείς να εμπνευστούν από τον αριθμό 984 και να γράψουν από μια ιστορία που να τον περιέχει. Καταξιωμένοι εδώ και χρόνια συγγραφείς, αλλά και νεότεροι ανερχόμενοι που υπόσχονται πολλά για το μέλλον ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στο εγχείρημα, ένωσαν τις δυνάμεις τους και παρέδωσαν εξαιρετικά διηγήματα. Στο βιβλίο συμμετέχουν οι: Κώστας Ακρίβος, Μίμης Ανδρουλάκης, Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Ρέα Γαλανάκη, Ευτυχία Γιαννάκη, Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Λένα Διβάνη, Μάνος Ελευθερίου, Ισμήνη Καπάνταη, Μάρκος Κρητικός, Όλια Λαζαρίδου, Ηλίας Μαγκλίνης, Έλενα Μαρούτσου, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Ιωάννα Μπουραζοπούλου, Μαρία Ξυλούρη, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Κάλλια Παπαδάκη, Χίλντα Παπαδημητρίου, Μάιρα Παπαθανασοπούλου, Βασίλης Παπαθεοδώρου, Ντορίνα Παπαλιού, Βασιλική Πέτσα, Μαρλένα Πολιτοπούλου, Χριστίνα Πουλίδου, Μαριαλένα Σπυροπούλου, Κατερίνα Σχινά, Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Βάσια Τζανακάρη, Χρήστος Α. Χωμενίδης.

«Τριάντα συγγραφείς, που ο καθένας τους έχει το δικό του ξεχωριστό λογοτεχνικό αποτύπωμα. Τριάντα ιστορίες διαφορετικές. Δεν μοιάζουν μεταξύ τους, δεν έχουν κοινό θεματικό ή μορφολογικό προσδιορισμό. Έναν κώδικα μόνο έχουν, μυστικό, απόκρυφο- μια λέξη και έναν αριθμό. Αθήνα: H πόλη μας που αντηχεί στις φωνές μας, στα μηνύματα που μεταδίδουμε, στις εικόνες που πλάθουμε για τους ακροατές. 9.84: Το αποτύπωμά μας, το ίχνος μας στα ερτζιανά. Τριάντα συγγραφείς, τριάντα κείμενα, ένα βιβλίο: Ο πρώτος σταθμός».
Από το προλογικό σημείωμα της Νόνης Καραγιάννη, γενικής διευθύντριας του ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 9.84Ο πρώτος σταθμός

Μια συλλογή από 30 λογοτεχνικά διαμαντάκια για έναν αριθμό ορόσημο στην ιστορία της ελληνικής ραδιοφωνίας, γραμμένα από την αφρόκρεμα των Ελλήνων συγγραφέων.

Ο σταθμός Αθήνα 9.84 με αφορμή τα 31 χρόνια παρουσίας του στα ελληνικά ραδιοκύματα ζήτησε από 30 σπουδαίους Έλληνες συγγραφείς να εμπνευστούν από τον αριθμό 984 και να γράψουν από μια ιστορία που να τον περιέχει. Καταξιωμένοι εδώ και χρόνια συγγραφείς, αλλά και νεότεροι ανερχόμενοι που υπόσχονται πολλά για το μέλλον ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στο εγχείρημα, ένωσαν τις δυνάμεις τους και παρέδωσαν εξαιρετικά διηγήματα. Στο βιβλίο συμμετέχουν οι: Κώστας Ακρίβος, Μίμης Ανδρουλάκης, Ιάκωβος Ανυφαντάκης, Ρέα Γαλανάκη, Ευτυχία Γιαννάκη, Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Λένα Διβάνη, Μάνος Ελευθερίου, Ισμήνη Καπάνταη, Μάρκος Κρητικός, Όλια Λαζαρίδου, Ηλίας Μαγκλίνης, Έλενα Μαρούτσου, Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, Ιωάννα Μπουραζοπούλου, Μαρία Ξυλούρη, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Κάλλια Παπαδάκη, Χίλντα Παπαδημητρίου, Μάιρα Παπαθανασοπούλου, Βασίλης Παπαθεοδώρου, Ντορίνα Παπαλιού, Βασιλική Πέτσα, Μαρλένα Πολιτοπούλου, Χριστίνα Πουλίδου, Μαριαλένα Σπυροπούλου, Κατερίνα Σχινά, Κωνσταντίνος Τζαμιώτης, Βάσια Τζανακάρη, Χρήστος Α. Χωμενίδης.

«Τριάντα συγγραφείς, που ο καθένας τους έχει το δικό του ξεχωριστό λογοτεχνικό αποτύπωμα. Τριάντα ιστορίες διαφορετικές. Δεν μοιάζουν μεταξύ τους, δεν έχουν κοινό θεματικό ή μορφολογικό προσδιορισμό. Έναν κώδικα μόνο έχουν, μυστικό, απόκρυφο- μια λέξη και έναν αριθμό. Αθήνα: H πόλη μας που αντηχεί στις φωνές μας, στα μηνύματα που μεταδίδουμε, στις εικόνες που πλάθουμε για τους ακροατές. 9.84: Το αποτύπωμά μας, το ίχνος μας στα ερτζιανά. Τριάντα συγγραφείς, τριάντα κείμενα, ένα βιβλίο: Ο πρώτος σταθμός».
Από το προλογικό σημείωμα της Νόνης Καραγιάννη, γενικής διευθύντριας του ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 9.84

Σκοτεινός λαβύρινθος του Γρηγόρη Αζαριάδη

Ένα νουάρ αστυνομικό μυθιστόρημα που ξετυλίγεται σαν πορεία σε λαβύρινθο φωτογραφίζοντας μια διαφορετική όψη του υποκόσμου.

24 Σεπτέμβρη 2014. Σ’ ένα απομονωμένο αγρόκτημα έξω από τον Μαραθώνα, η αστυνομία ανακαλύπτει τα πέντε πτώματα της οικογένειας Μαυρονικόλα. Παντού γύρω αίμα… Πολύ αίμα. Το σκηνικό της αποτρόπαιης δολοφονίας παραπέμπει σε συμβόλαιο θανάτου από επαγγελματίες εκτελεστές. Για ποιο λόγο όμως κάποιος να πληρώσει ένα τέτοιο συμβόλαιο για μια συνηθισμένη οικογένεια;
Η αστυνόμος Τρύπη και η πρώτη ομάδα ερευνών του Τμήματος Εγκλημάτων Κατά Ζωής αποδύονται σ’ έναν απεγνωσμένο αγώνα για να εξιχνιάσουν το σκοτεινό, μυστηριώδες έγκλημα. Κι από τη στιγμή που διαπιστώνουν ότι η θυγατέρα του Μαυρονικόλα είναι ακόμη ζωντανή, συνειδητοποιούν ότι πρέπει να εντοπίσουν το ταχύτερο δυνατό ποιος κρύβεται πίσω από την εφιαλτική ομαδική δολοφονία.
Σ’ ένα διαρκώς μεταλλασσόμενο περιβάλλον, όπου διεφθαρμένοι επιχειρηματίες με απόλυτα νόμιμες επιχειρήσεις, μπράβοι, ενδιάμεσοι και επαγγελματίες εκτελεστές κινούνται στο σκοτάδι, ακολουθώντας πιστά τους σκληρούς νόμους της νύχτας, τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται και το έδαφος μοιάζει με κινούμενη άμμο…

Ο μακαρίτης Ματία Πασκάλ του Λουίτζι Πιραντέλο

μετάφραση: Δήμητρα Δότση
πρόλογος: Δημήτρης Στεφανάκης

Μια διερεύνηση της ταυτότητας και των μυστηρίων της, ένα από τα θεμελιώδη έργα «μεταμόρφωσης» της σύγχρονης λογοτεχνίας.

Ο Ματία Πασκάλ περνά μια ζωή που μοιάζει με ατέλειωτη αγγαρεία σε μια επαρχιακή πόλη. Τότε, σαν από θεϊκή πρόνοια, κηρύσσεται νεκρός. Συνειδητοποιώντας πως μπορεί να κάνει ένα νέο ξεκίνημα, να τα καταφέρει καλύτερα αυτή τη φορά, μετακομίζει σε άλλη πόλη, παίρνει άλλο όνομα και ακολουθεί άλλη πορεία ζωής – μόνο που μέλλεται να ανακαλύψει πως είναι το ίδιο αφόρητη με την παλιά. Αλλά όταν επιστρέφει στον κόσμο που άφησε είναι πια πολύ αργά. Η δουλειά του δεν υπάρχει και η σύζυγός του έχει ξαναπαντρευτεί. Η μόνη του εναλλακτική είναι να ζήσει ως το φάντασμα του ανθρώπου που κάποτε υπήρξε.
Ο Ματία αφηγείται με κωμικοτραγικό τρόπο τις περιπέτειες που τον οδήγησαν να γίνει «μακαρίτης» του ίδιου του εαυτού του, επιθυμώντας να σπάσει τα δεσμά των κοινωνικών συμβάσεων και καταδεικνύοντας την αδυναμία του ανθρώπου να κινεί ο ίδιος τα νήματα του πεπρωμένου του. Με το μυθιστόρημα αυτό, γραμμένο το 1904, ο νομπελίστας Λουίτζι Πιραντέλο γράφει την πρώτη μεγάλη «μεταμόρφωση» της σύγχρονης λογοτεχνίας. Μια διερεύνηση της ταυτότητας και των μυστηρίων της από έναν από τους πιο δηκτικούς και διεισδυτικούς σύγχρονους κλασικούς.

«Τρεις συγγραφείς του 20ού αιώνα έδωσαν φωνή στις ανησυχίες μας, στα τραύματά μας, στον φόβο μας. και ταυτόχρονα μας βοήθησαν να ζήσουμε, μετριάζοντας το άγχος και την απελπισία μας. Αυτοί οι τρεις συγγραφείς είναι ο Πιραντέλο, ο Κάφκα και ο Μπόρχες».
Leonardo Sciascia, συγγραφέας

«Αστείο, συχνά ξεκαρδιστικό. Και ταυτόχρονα συγκινητικό, διεισδυτικό, τραγικό».
New York Times Book Review

«Αν επιχειρήσει κανείς να αναλύσει τον πεζογράφο Πιραντέλο στα εξ ων συνετέθη, εύκολα θα διαπιστώσει πως διαθέτει τα στοιχεία ενός έξοχου μυθιστοριογράφου της εποχής του. Το παιχνίδι του φιλοσοφικού στοχασμού και της διακειμενικότητας το παίζει άριστα και ξέρει πώς να αναμετρηθεί με τα θέματα που θα απασχολήσουν τον άνθρωπο του 20ού αιώνα: ο θάνατος, η φάρσα της ζωής, το ζήτημα της ταυτότητας και της ελευθερίας του ατόμου, η ανθρώπινη επινοητικότητα και τα όρια που θέτουν οι περιστάσεις είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που θέτει η μικρή οδύσσεια του Ματία Πασκάλ, ζητώντας απαντήσεις από τον ίδιο τον αναγνώστη».
Από τον πρόλογο του Δημήτρη Στεφανάκη

Η γεροντοκόρη του Ονορέ ντε Μπαλζάκ

μετάφραση: Τζένη Κωνσταντίνου
πρόλογος: Δημήτρης Στεφανάκης

Μια βαθιά συγκινητική ιστορία για την ανθρώπινη μοναξιά και την ωμότητα του κόσμου.

Στις αρχές του 19ου αιώνα, στην κλειστή επαρχιακή κοινωνία της Αλενσόν, τρεις άντρες διεκδικούν το χέρι της πλούσιας γεροντοκόρης Ροζ Κορμόν: ο ξεπεσμένος ιππότης Ντε Βαλουά, ο ανερχόμενος αστός Ντι Μπουσκιέ και ο νεαρός διανοούμενος Ατανάζ Γκρανσόν.
Ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ μάς προσφέρει μια εξαίρετη ψυχογραφία, γραμμένη με ύφος γλαφυρό και ταυτόχρονα ειρωνικό, μεταφέροντας την εικόνα της γαλλικής επαρχίας στις αρχές της Βιομηχανικής Επανάστασης. Η υπόθεση εξελίσσεται από κωμωδία σταδιακά σε δράμα και, πίσω από την πλήξη της επαρχίας, την ασήμαντη πραγματικότητα, τις μονομαχίες της προίκας και της κρεβατοκάμαρας, προβάλλει μια ιστορική ιδεολογική μάχη ανάμεσα στον μοναρχισμό και τον φιλελευθερισμό, ανάμεσα στο παλιό και το καινούργιο, αλλά και μια βαθιά συγκινητική ιστορία για την ανθρώπινη μοναξιά και την ωμότητα του κόσμου.

«Ο Μπαλζάκ με δίδαξε περισσότερα απ’ ό,τι όλοι οι επαγγελματίες ιστορικοί, οικονομολόγοι και στατιστικολόγοι μαζί».
Φρίντριχ Ένγκελς

«Ο 19ος αιώνας, όπως τον γνωρίζουμε, είναι ως επί το πλείστον επινόηση του Μπαλζάκ».
Όσκαρ Ουάιλντ

«Οι χαρακτήρες και οι λέξεις ξεπηδάνε απ’ το χαρτί σαν να φυλακίστηκαν εκεί μόλις χτες».
Boston Globe

«Η δεσποινίς Κορμόν δεν είναι μια συνηθισμένη ηρωίδα – και ποια ηρωίδα του Μπαλζάκ είναι άλλωστε συνηθισμένη;
Οι μεταμορφώσεις της από επεισόδιο σε επεισόδιο αναδεικνύουν μια απρόβλεπτη γυναίκα που από την αμηχανία της θέσης της μεταπηδά συχνά σε μια τολμηρή, σχεδόν γοητευτική πρωταγωνίστρια. Κατά μια έννοια ο δημιουργός της την οδηγεί σε μια όψιμη ενηλικίωση όσο εκείνη βρίσκεται σε αναζήτηση συζύγου. Οι τρεις μνηστήρες της δεσποινίδας Κορμόν εκθέτουν τις προσωπικές αγωνίες και τα όνειρά τους μέσα από το παιχνίδι της διεκδίκησης. Όλοι μοιάζουν παγιδευμένοι σε έναν ιστό υστεροβουλίας και υπολογισμών από αυτούς που μόνο ο Μπαλζάκ ήξερε να υφαίνει τόσο αριστοτεχνικά. Στη Γεροντοκόρη, όπως και στα επόμενα έργα του, ο Μπαλζάκ αναποδογυρίζει τις τσέπες της ανθρώπινης ψυχής ερευνώντας αδιανόητες μέχρι τότε πτυχές της. Με το κράμα καλού και κακού που χρησιμοποιεί αλλά και με τη σκηνοθετική του μαεστρία, κινηματογραφεί σε αμέτρητα επεισόδια τη μικρή και μεγάλη Ιστορία της ανθρωπότητας».
Από τον πρόλογο του Δημήτρη Στεφανάκη

Το ξανθό κορίτσι της Σαντορίνης της Μαρίζας Κωχ

Μια εξομολόγηση από την αγαπημένη Μαρίζα Κωχ για τα παιδικά της χρόνια και όλα όσα τη διαμόρφωσαν ως άνθρωπο και ερμηνεύτρια.

Με τρυφερότητα, χιούμορ και κατασταλαγμένη σοφία, η Μαρίζα Κωχ αφηγείται την παιδική της ηλικία στη Σαντορίνη ζωντανεύοντας μια ολόκληρη εποχή, τη δύσκολη μεταπολεμική περίοδο, αποτίνοντας φόρο τιμής στα βιώματα που τη διαμόρφωσαν ως άνθρωπο, ως μουσικοπαιδαγωγό και ως ερμηνεύτρια.
Η έκδοση συμπληρώνεται από φωτογραφικό υλικό και από δύο τραγούδια για τη Σαντορίνη: το παραδοσιακό «Το άστρο της αυγής», σε ερμηνεία της Μαρίζας Κωχ (το οποίο μπορείτε να ακούσετε μέσω QR code που υπάρχει στο οπισθόφυλλο), και το καινούργιο δικό της τραγούδι «Απέναντι στο ηφαίστειο».

«Το αφήγημά μου αυτό το έγραψα ως απάντηση της αγάπης που δέχτηκα στα πενήντα χρόνια που τραγουδώ και σας το προσφέρω αντίδωρο. Με την ευχή όλα τα παιδιά του πολέμου, του κάθε πολέμου, να γευτούν την αγάπη και τη γιατρειά όπως εγώ».
απόσπασμα από το βιβλίο

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος