Ναρκαλιευτής

24.03.2014

 

Μελανώματα θαμπά εξεγέρσεις
σακατεμένα πόδια πάνω
σε χλωρά κλαριά
δυο - δυο περνούν
ξανοίγονται στη μέρα
Με χέρια υπόκωφα τρίβεται λίγο ψωμί
βρώμικο παρελθόν μες στο δισάκι
ολόγυμνες βόμβες συνοδοί
μιας σποράς
Στα σύρματα από πίσω νοθεία
πράσινα πρόσωπα
καψαλισμένα
μπούγιο και καμπούρες προσκυνάν
το φόβο
Στα χόρτα κρύβεται ο πανικός
οι φλέβες μες στην κάλτσα
και
η κάλτσα
τρέμει
Φράκταλ ηνωμένων εθνών
διαβουλεύσεις σπείρες
ομοιότητες ανήθικες
και κάτω απ' όλους
κάτω από κάθε καμπυλότητα και αψίδα
το παιδί να κλαίει
Χειμώνας
Δύο πέταλα Δύο λαοί
Σταματημένος ο Όρθρος στα πέρατα του Ωκεανού
Πανάρχαιοι δρόμοι που τους σκεπάζουν
από την Κοιλάδα το κομματιασμένο Τιμόρ
μέσα απ' την Βεγγάλη
το προάστειο της Κεζόν
κοκκινόχωμα διευκρινισμένο από τον κώδικα
της στέπας
Οι μοχθηρότητες του Χανάτου
στρέψαν τα βλέμματα προς τον Ζέφυρο
τον α-να-μά-ρτη-το
Μελαγχολία σε κάθε βήμα
σωριάζεται η Βασιλεύουσα από τον όγκο
των πελμάτων
που θλιβερά αφήνουν την καμένη γη
με μία δική τους άνιση γεωγραφία
να τους σκεπάζει
Φιλούν τα πόδια που τους τραβάν
τυφλά
προς
το Ιερό χώμα της
Δημοκρατίας.

 

της Ηλέκτρας Λαζάρ

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ο χρόνος κι ο καιρός

Ο χρόνος κι ο καιρός

Πέρασε τώρα ο καιρός να μην φοβάσαι κι αυτό το μούδιασμα  του πόνου που θυμάσαι μια ζάλη είναι, π’ αντιστέκεται στην σκέψη   Πέρασε τώρα ο καιρός να μην γκρινιάξεις τον εαυτό σου ερειπωμένο να κοιτάξεις αν χρειαστεί, δωσ’ του μια ανάμνηση να παίξει   Γιατί...

Acqua

Acqua

Η θάλασσα σκοπός γι’ αυτούς που δεν φοβούνται Ν’ αγγίξουν τον βυθό κι ας μην ξαναγυρίσουν Στην έρημη ακτή τα πάντα λησμονιούνται  Ο βράχος πάπλωμα σκληρό Η άμμος το σεντόνι  Αέρας που σφυρά στ’ αυτιά Τις σκέψεις σου σαρώνει  Οι γλάροι που πετούν ψηλά Τα κύματα κοιτάνε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μελαγχολία σε κάθε βήμα………………μελαγχολία της ανισότητας…..Καθηλωτικό!!!!!!!Συγχαρητήρια Ηλέκτρα!!!!!!

    Απάντηση
  2. solakidis

    Αγαπητή Ηλέκτρα το ποίημα σου είναι το μεστό και παραστατικό βγαλμένο από τον πόνο της ζωής και την αδικία ή μάλλον την παραλογία και το θέατρο της δημοκρατίας. Είναι υπέροχο!

    Απάντηση
  3. MT

    Απίστευτα δυνατά όμορφο ποίημα… Συγχαρητήρια.. Με συγκινεί ιδιαιτέρως η φράση :

    “και κάτω απ’ όλους
    κάτω από κάθε καμπυλότητα και αψίδα
    το παιδί να κλαίει”

    γιατί αυτή είναι η αλήθεια…

    Απάντηση
  4. Nieman

    Πολύ ωραίο!! Εύχομαι να δούμε και άλλα δικά σου ποιήματα.

    Απάντηση
  5. Ηλέκτρα Λαζάρ

    Χίλια ευχαριστώ σε όλους σας.

    Απάντηση
  6. D.T.

    Εντελώς δική σας η όψη των πραγμάτων με εικόνες οδυνηρά σπαρμένες από το διάβα του υποσυνείδητου.Μυστήριο ποίημα με εξαιρετικά λεκτικά χαρίσματα.Εύγε!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου