Select Page

Νυχτερινά απρόοπτα

Νυχτερινά απρόοπτα

 

 

Οι ράγες ήταν πάνω σε χωματόδρομο. Εκεί ήταν και το τρένο, μια παλιά ατμομηχανή, από εκείνες τις μαυρισμένες, σήκωνε στο πέρασμά του και σκόνη πολλή εκτός από καπνό. Τώρα περνούσε μέσα από το μέρος που, καιρό τώρα, είχε εγκαταλειφθεί από τους ανθρώπους. Άγνωστος ο λόγος της φυγής. Πάντως έστεκε εκεί ερημωμένος τόπος, ίσα για να θυμίζει ότι και τα πιο όμορφα πράγματα κάποτε χάνουν την αίγλη τους ή έστω την απλή αλλά αγαπημένη καθημερινότητά τους.

Παράξενη η σκηνή. Είχε πέσει ήδη το σκοτάδι, έτσι μόνο σαν ίσκιος φαινόταν το μοναχό βαγόνι ανάμεσα στα ερειπωμένα πια σπίτια. Και πήγαινε αργά, λες και έπρεπε κάποιοι να προλάβουν να ανέβουν για τη συνέχεια του ταξιδιού. Με τον ρυθμό αυτό διέτρεξε όλα τα σπίτια, όλες τις χορταριασμένες αυλές και απόσωνε ήδη το πέρασμά του για να ξεχυθεί στην έρημο.

Λίγο πριν χαθεί στη φυσική στροφή που έκαναν οι ράγες του, λίγο πριν γίνει κι αυτό μια ανάμνηση απόντων, κάτι σάλεψε πίσω από ένα σπασμένο τζάμι, σ’ ένα χαμόσπιτο στην άκρη του συνοικισμού. Το μικρό κεφάλι, λίγο γερτό για να δει την άκρη του βαγονιού, με λίγο υψωμένο το χέρι σαν σε χαιρετισμό, φαινόταν να είναι μια πιο σίγουρη παρουσία από μια οφθαλμαπάτη.

Μόνο στα θαύματα της νύχτας μπορεί να προστεθεί κι αυτό το μαγικό. Να περνάει από έναν άδειο τόπο, το παλιό βαγόνι, έρημο και ξεχασμένο, κι εκεί να το παρατηρεί και να αντιχαιρετά έναν ανύπαρκτο χαιρετισμό ένα παιδί αφημένο στην τύχη του ή στη στοιχειωμένη ατυχία του.

Για όσους ανέχονται στην τετράγωνη ζωή τους μια κυκλική πορεία των φυσικών πραγμάτων, ένα αλλιώτικο κοίταγμα των έρημων χώρων, το ξαναζωντάνεμα όλων των παλαιών εικόνων και, οπωσδήποτε, για εκείνους που διαβιούν στη νύχτα με όλα τα μαγικά της απρόοπτα. Χωρίς ξαφνιάσματα και απορίες. Κυρίως χωρίς να νιώθουν την ανάγκη κάποιας ερμηνείας. Η νύχτα όλα τα εξηγεί, όπως θέλει, και όλα τα ανατρέπει ανενδοίαστα, με το ασύγγνωστο της φύσης της. Ποιος θα την καταδικάσει όμως;

 

_

γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Νίκος Φάκος

Μελισσουργώ, διαβάζω και γράφω. Σ' αυτά τα τρία αντίβαρα ακροβατώ και ζω στιγμές. Σ' αυτήν την πορεία βρέθηκα στην όμορφη οικογένεια του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net όπου φιλοξενούνται γραπτά μου. Πιστεύω ότι η δύναμη της γλώσσας έχει μία απειρίζουσα εντροπία και η γραφή είναι ο μοχλός που αποτυπώνει την ύπαρξή μας. Ίσως και τη ματαιοδοξία μας. Ζω στην όμορφη Κύμη και έχω ως το σημείο ισορροπίας μου τις δυο μου κόρες.

1 σχόλιο

  1. drmakspy

    Καλύτερα στις Τρενογραφίες ή ΚΑΙ στις Τρενογραφίες….

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!