Νυχτερινό αντάμωμα

11.11.2018

 

Λείπεις.
Το φεγγάρι ανεβαίνει στο άρμα του
κι εγώ
τ’ άστρα σκορπάω φωτεινά πετραδάκια
να ξανά βρεις τα’ αχνάρια.
Ησυχάζω τους ήχους
ν’ ακούσω τα βήματα.
Προετοιμάζω
την έκπληξη στα μάτια.
Τιθασεύω
τους χτύπους της καρδιάς.
Στρώνω
ζεστή αγκαλιά τα χέρια.
Περιμένω.
Το φεγγάρι καθισμένο στο θρόνο του.
Τα βήματα σιωπούν.
Τα μάτια σβήνουν τα πυροτεχνήματα.
Η καρδιά
καλπάζει αφηνιασμένη στο πουθενά.
Και η νύχτα πλησιάζει ανελέητη.
Σ’ αγαπώ ψιθυρίζεις
κι ανατέλεις ολόλαμπρος
στην αχλή του ονείρου.
Σου παραδίνομαι.

από την ποιητική συλλογή Έρωτας … απών

_

γράφει η Σοφία Κοντογεώργου

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου