Νυχτερινό αντάμωμα

11.11.2018

 

Λείπεις.
Το φεγγάρι ανεβαίνει στο άρμα του
κι εγώ
τ’ άστρα σκορπάω φωτεινά πετραδάκια
να ξανά βρεις τα’ αχνάρια.
Ησυχάζω τους ήχους
ν’ ακούσω τα βήματα.
Προετοιμάζω
την έκπληξη στα μάτια.
Τιθασεύω
τους χτύπους της καρδιάς.
Στρώνω
ζεστή αγκαλιά τα χέρια.
Περιμένω.
Το φεγγάρι καθισμένο στο θρόνο του.
Τα βήματα σιωπούν.
Τα μάτια σβήνουν τα πυροτεχνήματα.
Η καρδιά
καλπάζει αφηνιασμένη στο πουθενά.
Και η νύχτα πλησιάζει ανελέητη.
Σ’ αγαπώ ψιθυρίζεις
κι ανατέλεις ολόλαμπρος
στην αχλή του ονείρου.
Σου παραδίνομαι.

από την ποιητική συλλογή Έρωτας … απών

_

γράφει η Σοφία Κοντογεώργου

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου