Νύχτα, της Σοφίας Καποράνη

25.04.2016

Νύχτα αθόρυβη, γνωρίζω τα στενά της
εκεί κρύβεσαι εσύ, μέσα στην ερωτιά της
νύχτα σπας σαν το γυαλί, όταν τη μάσκα βγάλεις
το ρόλο σου με δυνατή φωνή, αρχίζει ο τελάλης

Νύχτα περνάς ανάμεσα απ’ τις σκιές μας
ζωγραφίζεις τις φωτιές και ανάβεις τις καρδιές μας
νύχτα φωτίζεις εσύ, τις φωνές του ονείρου
μάταια αναζητούν να βρουν,τον δρόμο του ψιθύρου

Νύχτα όταν πονάς, βαθιά αναστενάζεις
επειδή σου σπάσαν τα φτερά, γι’ αυτό δεν μοιάζεις
δεν μοιάζεις αετός, ούτε καν με περιστέρι
μοιάζεις λεπτό χαρτί που το ‘σκισε του χρόνου το μαχαίρι

Νύχτα στα χέρια σου εγώ χάνω τον χρόνο
κάποιος κάπου στην ζωή σε ‘βαλε σε θρόνο
να χάνεσαι στην αυγή, να περιμένεις
σαν μικρό παιδί απ’ την αρχή να μάθεις ν’ ανασαίνεις.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Όμορφο και τρυφερό το ποίημά σου Σοφία μου… του λείπει η μουσική για να γίνει ένα υπέροχο τραγούδι!!! Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    Άννα μου χίλια ευχαριστώ

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Σοφία μου το ελπίζω να γινει και αυτο ενα ο όροφο τραγούδι

    Απάντηση
  4. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Νύχτα γεμάτη από το φως της έμπνευσης!!!!
    ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΦΙΑ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου