Ξένο Αγριοπούλι

26.01.2014

«Προσφυγιά»

 -

Ξένο Αγριοπούλι

 -

Με ένα λουλούδι σε ένα παιδιάστικο παραμύθι

για τα γαλάζια του κόσμου ξεκίνησα

λέξεις και προσευχές  η δική μου  ορφάνια,

στην φθορά του κόσμου

στους ατελείωτους αγώνες, και  στους διωγμούς  το σπάραγμα…..

 

 

Όταν λυγίζω σαν το κλωνάρι της ιτιάς

ξεριζωμένος στην μέση του κόσμου

σημαδεύω τις μέρες για τον γυρισμό

σε έναν πράσινο κήπο, σε  βλαστούς

 και σε δενδρόφυλλα που βυθίζονται  στο χώμα

 

Ο ίδιος μόχθος, ο ίδιος σπαραγμός

η ίδια απόγνωση, στον Ήλιο της Πατρίδας

στέλνω όλα τα φιλιά και τα  λόγια τα  ακριβά

που έσωσε ο καιρός στης αυγής το ροδόλευκο  φως

 

 

Στα μεγάλα ταξίδια,  στους διψασμένους ορίζοντες 

στου κόσμου την πλάνη , με την πνοή του Θεού σε σιωπηλούς αλύγιστους κορμούς

 στα αγνά μου χρόνια, σκάλισα ημερομηνίες και ονόματα

δίψασα για της μάνας το φιλί που ποτέ δεν λησμόνησα

 

 

Όταν τα λούλουδα στολίζουν την γη τότε ζητώ

στην καρδιά να φωλιάσει γλυκιά η ελπίδα

με μπλεγμένα φτερούγια  ξένο αγριοπούλι

μεγαλώνω,  σε ξένο ουρανό και  ρίζες δεν έχω

μακριά από την Πατρίδα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    συγχαρτήρια …)

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    “με μπλεγμένα φτερούγια ξένο αγριοπούλι
    μεγαλώνω, σε ξένο ουρανό και ρίζες δεν έχω
    μακριά από την Πατρίδα”

    Λόγια που πονάνε… αυτόν που τα βιώνει και τα γράφει… αυτόν που τα διαβάζει και καθρεφτίζει μέσα τους την δική του πραγματικότητα… αυτόν που τα εισπράττει από την ασφάλεια της πάτριας γης – κι ωστόσο τον χαρακώνουν…

    Ένα μεγάλο μπράβο για την ευαισθησία και την ακρίβεια της κατάθεσής σου, Ευτυχία μου!

    Και μια απορία/επισήμανση – γιατί βιογραφικό στα αγγλικά;

    Απάντηση
  3. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Όμορφο και συγκινητικό, μας ταξιδεύει εκεί, που η νοσταλγία για την πατρίδα, χαράζει στο μυαλό και τη ψυχή δρόμους επιστροφής.

    Απάντηση
  4. eftichiak

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου