Ξένο Αγριοπούλι

26.01.2014

«Προσφυγιά»

 -

Ξένο Αγριοπούλι

 -

Με ένα λουλούδι σε ένα παιδιάστικο παραμύθι

για τα γαλάζια του κόσμου ξεκίνησα

λέξεις και προσευχές  η δική μου  ορφάνια,

στην φθορά του κόσμου

στους ατελείωτους αγώνες, και  στους διωγμούς  το σπάραγμα…..

 

 

Όταν λυγίζω σαν το κλωνάρι της ιτιάς

ξεριζωμένος στην μέση του κόσμου

σημαδεύω τις μέρες για τον γυρισμό

σε έναν πράσινο κήπο, σε  βλαστούς

 και σε δενδρόφυλλα που βυθίζονται  στο χώμα

 

Ο ίδιος μόχθος, ο ίδιος σπαραγμός

η ίδια απόγνωση, στον Ήλιο της Πατρίδας

στέλνω όλα τα φιλιά και τα  λόγια τα  ακριβά

που έσωσε ο καιρός στης αυγής το ροδόλευκο  φως

 

 

Στα μεγάλα ταξίδια,  στους διψασμένους ορίζοντες 

στου κόσμου την πλάνη , με την πνοή του Θεού σε σιωπηλούς αλύγιστους κορμούς

 στα αγνά μου χρόνια, σκάλισα ημερομηνίες και ονόματα

δίψασα για της μάνας το φιλί που ποτέ δεν λησμόνησα

 

 

Όταν τα λούλουδα στολίζουν την γη τότε ζητώ

στην καρδιά να φωλιάσει γλυκιά η ελπίδα

με μπλεγμένα φτερούγια  ξένο αγριοπούλι

μεγαλώνω,  σε ξένο ουρανό και  ρίζες δεν έχω

μακριά από την Πατρίδα

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Γιάννης Καλαϊτζάκης

    συγχαρτήρια …)

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου

    “με μπλεγμένα φτερούγια ξένο αγριοπούλι
    μεγαλώνω, σε ξένο ουρανό και ρίζες δεν έχω
    μακριά από την Πατρίδα”

    Λόγια που πονάνε… αυτόν που τα βιώνει και τα γράφει… αυτόν που τα διαβάζει και καθρεφτίζει μέσα τους την δική του πραγματικότητα… αυτόν που τα εισπράττει από την ασφάλεια της πάτριας γης – κι ωστόσο τον χαρακώνουν…

    Ένα μεγάλο μπράβο για την ευαισθησία και την ακρίβεια της κατάθεσής σου, Ευτυχία μου!

    Και μια απορία/επισήμανση – γιατί βιογραφικό στα αγγλικά;

    Απάντηση
  3. Βαγγέλης Θερμογιάννης

    Όμορφο και συγκινητικό, μας ταξιδεύει εκεί, που η νοσταλγία για την πατρίδα, χαράζει στο μυαλό και τη ψυχή δρόμους επιστροφής.

    Απάντηση
  4. eftichiak

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΟΛΙΑ

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου