Ξέρω έναν τρόπο

12.05.2020

Ξέρω έναν τρόπο.

Βέβαια, πρώτα είδα τι με ανησυχεί περισσότερο…

Πολύ γρήγορα δε ξεχνούν όλοι;

Σε πνίγει και εσένα αυτό;

Μάταιος τούτος ο κόσμος όπως λένε.

Από τη διπλανή πόρτα κρέμεται ένα φανοστάσι.

Από αυτό βλέπεις και περπατάς, όμως σε μια στάση δεν στάθηκες,

Και ούτε ρώτησες που να πας.

Δρόμοι ατελείωτοι, επιλογές σε σταθμίζουν.

Ξέρεις έναν τρόπο, δεν σε οδηγεί εκεί που θες.

Πολύ γρήγορα ξεχνάς, αλλάζεις, χάνεσαι και κλαις.

Μάταιος τούτος ο κόσμος όπως λένε, ζουν για να δυστυχούν.

Κρυμμένη σκέψη σε περίπλοκο λόγο σε ανήσυχες κινήσεις.

Κανείς δε ξέρει έναν τρόπο που να τον ανησυχεί λιγότερο

Και το πόσο γρήγορα ξεχνούν όλοι, δε τολμάς να μιλήσεις.

Μας πνίγει όλους, πολύ και λιγότερο, για το δικό μας κρυφό λόγο.

Μάταιος τούτος ο κόσμος λένε και θα λένε…

Γιατί το όνομα σου δεν γράφτηκε σε κάποιο δρόμο.

Δεν θα γραφτεί πριν μάθεις έναν άλλο τρόπο.

_

γράφει η Ζωή Κώτσου

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου