Ξεκλειδώνοντας Το Κουτί Της Πανδώρας

29.03.2015

 

 

 

Ο μύθος του Αρχέγονου

μ’ οδήγησε σε Σένα

Δώρο Ουράνιο

Η ΕΛΠΙΔΑ

Κύλησε κατάχαμα

Δίκοπο Μαχαίρι

στα χέρια των χαιρέκακων εξουσιαστών

νεύμα μνησίκακο και αλαζονικό

Φωνή Άναρχη στις βοές των ΒΑΡΒΑΡΩΝ.

 

Συμφορές μ’ αντάμωσαν

διψώντας για μια ΣΤΑΛΑ

Συσσίτια Πόνου κείτονται σπαρακτικά

Σε δυο φτερούγες έδεσες το νήμα της Ζωής μου

ξέχωρα περιπλανήθηκα, νοερά σ’ αναζήτησα

στην έρημη ΓΗ μαζί με τους ΤΙΤΑΝΕΣ.

 

Σε θολωμένους οίστρους

Σε ερημωμένους τόπους

Λάβα και Στάχτη

γέμισαν τα πνευμόνια μου

έτρεξαν αίμα οι παλάμες μου

ποτέ ποτέ ας μην έρθει

Η Ώρα της ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗΣ…

Χέρια Υψωμένα

σφυρηλατημένα στο χρόνο

λυγίζουν ΑΡΓΑ ….

 

Αγωνίσθηκα Σθεναρά

Πολιορκημένε μου Υπασπιστή

Η Θέληση μου δεν Υποτάχθηκε.-

Στάσου πλάι μου

Γενναίε Πολεμιστή!

μέχρι να χαράξει η ΝΕΑ ΗΜΕΡΑ

εφαλτήρια μοιάζει η πάλη

της Επιβίωσης μας!

 

_

γράφει η Μίνα Μπουλέκου

 

______

Το ποίημα είναι από την Ποιητική της Συλλογή «Με τη Ροή του Ανέμου»

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Εξαιρετικό!!!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστω.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου