Select Page

Οι καλημέρες των ξένων

Οι καλημέρες των ξένων

kefalas-6-5-16

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!»

Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)

Οι καλημέρες των ξένων

«Παλιά έβγαινα από τούτη την πόρτα και έλεγα εκατό καλημέρες», του έλεγε συχνά-πυκνά με παράπονο και μια δόση πικρίας. Ήταν το τετριμμένο, μα τόσο αληθινό σχόλιό της πάνω στην κοινωνική αποξένωση της μεγαλούπολης όπου διέμεναν. Ο χρόνος σαρωτικός στο πέρασμά του, στα μάτια της είχε συνθλίψει την ανθρώπινη ευγένεια, την καλή γειτονία και ό,τι καλό μπορούσε να θυμηθεί από τα εξωραϊσμένα νιάτα της. Οι διαπροσωπικές σχέσεις ήταν κίβδηλες, οι άνθρωποι επιφυλακτικοί, κλεισμένοι στα διαμερίσματα της ζωής τους, κλειδαμπαρωμένοι με πεταμένο το κλειδί. Όλα είχαν ‘χαλάσει’, όλα είχαν χαθεί, όλα τής άφηναν πια μια πικρίλα στο στόμα, ακόμα κι αυτή η καλημέρα, που δεν είχε πλέον πού να την απευθύνει. Μετέωρη έμενε, θαρρείς, στον ουρανίσκο της διαχέοντας ένα μούδιασμα που εξαπλωνόταν μέχρι τη γλώσσα κι έφραζε τον φάρυγγα, κάνοντάς την να μην μπορεί να πάρει ανάσα. Την έπιανε τότε ταχυπαλμία κι όλα σκοτείνιαζαν μέσα της, όλα τα έβλεπε μαύρα, χαλασμένα και… πικρά σαν την πνιγμένη καλημέρα. Εκείνος διαφωνούσε, αλλά ντρεπόταν να της το πει. Πάντα αντάλλαζε, κι ας ήταν κάπως ντροπαλός, καλημέρες με τους γείτονες που τύχαινε να συναντήσει ή με τους μαγαζάτορες απ’ όπου ψώνιζε. Τριάντα πέντε χρόνια στην ίδια γειτονιά, σίγουρα είχαν αλλάξει πολλά, αλλά ακόμα μπορούσες να πεις ‘εκατό καλημέρες’ αν το ήθελες, διάθεση να είχες μονάχα… Ακόμα κι αν κάποιος έκανε πως δεν τον έβλεπε, του φώναζε με αυτοπεποίθηση και χαρωπά την καλημέρα, κάνοντάς τον να ανταποδώσει τον χαιρετισμό.

Τελευταία, είχε παρατηρήσει πως μπορούσε η καλημέρα να φύγει αβίαστα από το στενά όρια της γειτονιάς και να ταξιδέψει σε άγνωστα δρομάκια. Το μυστικό της επιτυχίας δεν ήταν τίποτε άλλο από το νεοαποκτηθέν σκυλί του και οι μεγάλες τους πρωινές βόλτες. Κάθε πρωί, λοιπόν, με το που ανηφόριζαν προς το μεγάλο πάρκο κι έφευγαν από την πεπατημένη και γνώριμη οδό του σπιτιού, συναντούσαν ανθρώπους άγνωστους μα πρόσχαρους και καλοπροαίρετους, που έσπευδαν να σταματήσουν για ένα χάδι και μια καλημέρα. Τους περισσότερους, ιδιοκτήτες σκύλων κι εκείνοι, τους είχε μάθει από την πρώτη κιόλας βδομάδα. Σαν τους συναντούσε, πάντα αντάλλαζαν τον πρωινό χαιρετισμό και μερικές ευγενικές κοινοτυπίες, αν οι τετράποδοι συνοδοιπόροι τα έβρισκαν μεταξύ τους. Τα σκυλιά μυρίζονταν αναγνωριστικά να δουν αν τα χνώτα τους ταίριαζαν· οι άνθρωποι, από την άλλη, έλεγαν με χαμόγελα τετριμμένες κοινοτυπίες... Αν δεν υπήρχε ‘χημεία’ μεταξύ των κυνών, το συναπάντημα γινόταν από τα απέναντι πεζοδρόμια και οι καλημέρες δίνονταν στη… νοηματική. Όσο πέρναγε ο καιρός, άρχισαν να τον καλημερίζουν κι άλλοι που απλά τύχαινε να τους συναντά σχεδόν καθημερινά : ασκούμενοι που έκαναν τζόκινγκ, ηλικιωμένοι που λιάζονταν στα παγκάκια, μητέρες που έβγαζαν τα βλαστάρια τους να παίξουν, και ο κατάλογος πλήθαινε μέρα με τη μέρα όπως και οι καλημέρες.

Εκείνο το πρωί μπήκε στο σπίτι δύσθυμος και λιγάκι θυμωμένος με τον εαυτό του. Τον είχε δει πάλι εκείνο το πρωί, καθώς έβγαινε από το πάρκο. Είχε παρκάρει το τρίκυκλο με τη σαβούρα κι έψαχνε στον κάδο. Η ίδια τραγιάσκα, το ίδιο λερωμένο στρατιωτικό παντελόνι, η ίδια προσήλωση στο περιεχόμενο των σκουπιδιών. Δεν ήταν αλλοδαπός μήτε αθίγγανος, κι ας είχε ηλιοκαμένο πρόσωπο, σχεδόν μελαμψό. Το βλέμμα τους συναντήθηκε άθελα, αλλά το έστρεψε αμήχανα αλλού, όπως και τις άλλες φορές. Ντράπηκε για άλλη μια φορά να του απευθύνει μια… καλημέρα.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Αλέξανδρος Κεφαλάς

Ο Αλέξανδρος Κεφαλάς γεννήθηκε στα Εξάρχεια. Είναι απόφοιτος του Αμερικάνικου Κολεγίου της Ελλάδας στον τομέα της Ιστορίας της Τέχνης και ασχολείται με τη διδασκαλία. Στα ελληνικά γράμματα εμφανίστηκε το 2007. Έχει γράψει ιστορικό και σύγχρονο μυθιστόρημα, διηγήματα και ποίηση. Το 2012 συνεργάσθηκε με το λογοτεχνικό fanzin "Αστυδρόμος". Κείμενα του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά ενώ είναι υπεύθυνος λογοτεχνικής αξιολόγησης στις εκδόσεις Λέμβος.

4 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Λιγάκι καθυστερημένα Αλέξανδρε..σε καλωσορίζω και εγώ στη σελίδα με την όμορφη στήλη σου. Ερχεσαι με γραφή όμορφη, με συναίσθημα και προβληματισμό στα κείμενά σου. Και σήμερα ακούμπησες μαλακά σε κάτι που πονάει. Αποξένωση, Φτώχεια. Φθορά. Είμαι και εγώ από εκείνους που λένε καλημέρα σε αγνώστους και ας μην κυκλοφορώ κανένα σκύλο. Είναιι θαυμάσιο το πόσους πολλούς μπορείς να γνωρίσεις και πόσο ανάγκη έχουν τελικά τόσο να την ακούσουν όσο και να την πουν… Μακάρι να το βλέπαμε…πως είμαστε ακόμα ένα μεγάλο χωριό. Το χωριό όμως είχε πάντα την τάση να χτυπά το σπίτι του πεινασμένου με πεσκέσια . Να αφήνει με πιάτο τυλιγμένο με καρό πετσέτα ένα ζεστό φαί και λίγο κρασί. Να μην περνάς και εσύ και εγώ από τούτους τους κάδους και να μουδιάζουμε…

    Καλό σου Σαββατοκύριακο…
    και….Καλημέρα 😉

    Απάντηση
  2. Kefalas Alexander

    Καλή σας μέρα & καλό Σαββατοκύριακο εύχομαι επίσης. Αληθές όντως… Έχετε δίκιο απλά καμιά φορά η αμηχανία απέναντι σε καταστάσεις άγνωστες προς εμάς μας κάνει εσωστρεφείς ενώ δεν θα έπρεπε. Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Μεγάλο θέμα τελικά μια καλημέρα!!! Κάποτε όταν ήμουν παιδί… λέγαμε καλημέρα και μοιραζόμασταν τα πάντα με την ευρύτερη γειτονιά …που ήταν σχεδόν όλο το χωριό!!! Το πρώτο πιάτο από το γιορτινό φαγητό ή γλυκό, μας έβαζε η γιαγιά να το πηγαίνουμε στη γειτόνισσα… τώρα ανοίγουν οι πόρτες απέναντι μας και κάνουμε πως δεν βλέπουμε για να μην την πούμε αυτή την ίδια καλημέρα!!! Πολύ όμορφο το θέμα.. και το κείμενό σας!!! Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  4. Kefalas Alexander

    Σας ευχαριστώ πολύ! Να είστε καλά, χαίρομαι που κάτι τόσο προσωπικό όσο ένα κείμενο ταξιδεύει και αγγίζει κι άλλους. Μεγάλο θέμα η καλημέρα ναι… έχετε δίκιο.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!