Select Page

Οι κλαδένιες νεράιδες

Οι κλαδένιες νεράιδες

 

Η γη ταράζεται…

Το κορίτσι ξυπνά απ’ το σεισμό και τη δυνατή βοή του Εγκέλαδου μη μπορώντας να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει. Η μητέρα του ανοίγει την πόρτα του δωματίου και ουρλιάζει να βγουν όλοι έξω απ’ το σπίτι να σωθούν! Η οικογένεια, που αποτελείται από τον πατέρα, τη μητέρα και τη γιαγιά, αφήνει τα πάντα πίσω της και ορμά έξω απ’ το σπίτι. Μπαίνουν στο μεγάλο λευκό βαν και φεύγουν δίχως κανένα από τα υπάρχοντά τους.

Καθώς είχαν διανύσει αρκετή απόσταση μακριά απ’ την πόλη, αποφάσισαν να βρουν ένα κατάλυμα για τη νύχτα, ασφαλές και ήσυχο. Απ’ το παράθυρό της η μικρή Φωτεινούλα είδε στην άκρη του δρόμου ένα περιφραγμένο οικόπεδο και ένα κοπάδι πρόβατα που προσπαθούσε μετά κόπων και βασάνων να περάσει το φράχτη. Αναρωτήθηκε γιατί και, καθώς προχωρούσε το λευκό βαν, πρόσεξε ότι στην απέναντι πλευρά του περιφραγμένου οικοπέδου υπήρχε ένα μεγάλο δέντρο με απλωμένα δυνατά κλαδιά και γερές χοντρές ρίζες που ξεπρόβαλαν κάπου κάπου γύρω του.

Τι όμορφο δέντρο!» σκέφτηκε. «Πρέπει να είναι εδώ από πολύ παλιά…»

Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη σκέψη της κι ο πατέρας της, αφού το είχε δει ήδη, σταμάτησε το βαν για να οδηγήσει την οικογένειά του στην παρηγοριά της κλαδένιας στέγης.

Η οικογένεια πέρασε μέσα από το κοπάδι με τα πρόβατα, κατευθύνθηκε προς το δέντρο και πηδώντας το φράχτη ( ώ, πόση η έκπληξη του κοπαδιού!), ξαπόστασε γέρνοντας στον κορμό του.

Η αλήθεια είναι ότι, από κοντά το δέντρο φάνταζε θεόρατο! Τόσο μεγάλο όση η τριώροφη πολυκατοικία που έμενε η οικογένεια της ιστορίας μας.

Καθώς η Φωτεινούλα το κοίταζε θαμπωμένη, έγινε κάτι απίστευτα μαγικό! Τα κλαδιά του δέντρου άρχισαν να μακραίνουν σαν να έβγαινε φως απ’ τις άκρες τους και έλουζαν το χώρο με λάμψη που όμοιά της δεν είχε ξαναδεί κανείς. Η οικογένεια τά ‘χασε. Στις άκρες των φωτεινών κλαδιών εμφανίστηκαν μικρούλικα προσωπάκια που τώρα έμοιαζαν με νεράιδες. Οι κλαδένιες νεράιδες χαμογέλασαν και με γρηγοράδα κινήθηκαν προς τη Φωτεινή, όπου σταμάτησαν μπροστά στο όμορφο προσωπάκι της και είπαν:

«Έχετε την ευκαιρία να γυρίσετε ξανά πίσω στο σπίτι σας με ασφάλεια και να πάρετε κάτι που δεν προλάβατε νωρίτερα. Ποιον θα ήθελες να στείλουμε πρώτο;»

Η Φωτεινούλα σαστισμένη έδειξε πρώτη τη γιαγιά. Η γιαγιά με μιας εξαφανίστηκε και βρέθηκε μέσα στο σπίτι όπου ζούσαν ως τώρα. Μάζεψε τα χρυσαφικά και τα υπάρχοντά της σε μερικές βαλίτσες και με ένα χτύπημα των χεριών (όπως υπέδειξαν οι κλαδένιες νεράιδες), βρέθηκε πάλι πίσω.

Σειρά τώρα είχε ο μπαμπάς. Οι νεράιδες τον έστειλαν πίσω κι εκείνος μάζεψε τους υπολογιστές, τα εργαλεία και τα χρήματα που φύλαγε κρυμμένα και μ’ ένα χτύπημα των χεριών επέστρεψε .

Όταν πήγε η μαμά, πακετάρισε όλα της τα ρούχα, τα κοσμήματα και τα έπιπλα του σπιτιού και με τον ίδιο τρόπο γύρισε ξανά πίσω…

Τώρα ήταν η σειρά της Φωτεινούλας…

Η Φωτεινούλα βρέθηκε ξανά στο σπίτι της, κάθισε στο κρεβατάκι της και προσπαθούσε για ώρα να σκεφτεί τι να πάρει μαζί της. Όταν γύρισε πίσω, οι νεράιδες τη ρώτησαν - κι εκείνη, ανοίγοντας τα χεράκια της, τους έδειξε το αγαπημένο της ροζ κουβερτάκι.

«Από όλα σου τα πράγματα , γιατί διάλεξες αυτό μικρή κόρη;» ρώτησαν οι νεράιδες.

«Για να σκεπάσω την οικογένειά μου να μην κρυώνει το βράδυ» είπε… «Έχω όλα όσα αγαπώ εδώ, μαζί μου…»

Οι νεράιδες συγκινήθηκαν και για ανταμοιβή της δώρισαν ένα πηγάδι για να ξεδιψάσει την οικογένειά της, αλλά και για να θυμούνται όλοι την αληθινή αγάπη της Φωτεινής, σε αντίθεση με την απληστία της οικογένειάς της. Την επόμενη μέρα η οικογένεια γύρισε στο σπίτι της καθώς είχε περάσει ο φόβος του σεισμού και έζησαν σε όλη τους τη ζωή με αγάπη και γενναιοδωρία για τους άλλους.

Αν περάσουμε από εκεί, θα δούμε ακόμα και σήμερα το αγέρωχο δέντρο με το πηγάδι στη σκιά του, ενώ πουλιά τραγουδούν και χορεύουν με τις φωτεινές νεράιδες...

 

της Εμμανουέλας Γουλιδάκη

Η Εμμανουέλα Γουλιδάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984, ενώ έχει μεγαλώσει και συνεχίζει να ζει και να εργάζεται στον τόπο καταγωγής της, στο Ηράκλειο της Κρήτης. 

Έχει σπουδάσει στο Παιδαγωγικό Προσχολικής Εκπαίδευσης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης κι εργάζεται σε διάφορα Νηπιαγωγεία του Ηρακλείου Κρήτης με μεγάλη θέρμη και αγάπη για τα παιδιά και το έργο της. Ταυτόχρονα τρέφει την αγάπη της για τις Τέχνες με την ενασχόλησή της με τη συγγραφή κειμένων, ποιημάτων, παραμυθιών και στίχων, με τη ζωγραφική, το χορό και τη χειροτεχνία, τα οποία χρησιμοποιεί και στη δουλειά της. 

Θεωρεί ότι απώτερος στόχος στη ζωή ενός ανθρώπου, είναι η δημιουργία έργου που θα διοχετεύσει σε κάποιον τομέα ώστε να αξιοποιηθεί από τις επόμενες γενιές για την εξέλιξη του πολιτισμού, της φύσης, των αξιών, της ίδιας της ζωής. 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Η φιλολογική επιμέλεια του κειμένου έγινε από τη Βάσω Αποστολοπούλου.

Επιμέλεια κειμένου

6 Σχόλια

  1. Maria Goulidaki Vaggelis Sergis

    συγχαρητήρια! νοήματα και πηγές προβληματισμών, οργανωμένα σε στιχομυθίες ,όμορφο παραμύθι! θα καταλάβουν τα παιδιά κι οι μεγάλοι θα θυμηθούν αυτά που ίσως είχανε ξεχάσει!

    Απάντηση
    • ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΓΟΥΛΙΔΑΚΗ

      Σ’ευχαριστώ πολύ Μαρία! Ο χρόνος και ο τόπος της έμπνευσης , ανήκουν στο μαγικό βουνό σου…

      Απάντηση
  2. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

    Εμμανουέλα ειλικρινά το παραμύθι σου με μάγεψε. Φαντάσου ότι ενώ έχω 2 εγγονάκια το διάβασα σαν να ήμουνα εγώ το τρίτο το εγγόνι. Η σύλληψη της ιδέας έχει τόσο σημαντική πηγή που μπορούν να ξεδιψάσουν μικροί και μεγάλοι από τα νοήματα του. Τα αληθινά μου συγχαρητήρια Εμμανουέλα. Και να δώσεις χαιρετισμούς στο αγαπημένο μου νησί όπου έζησα χρόνια πολλά και έχω και γυναίκα και συγγενείς από το Ηράκλειο.

    Απάντηση
    • ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΓΟΥΛΙΔΑΚΗ

      Όταν διαβάζεις τέτοια λόγια από έναν τόσο εξαιρετικό καλλιτέχνη,δεν έχεις παρά να νιώσεις συγκίνηση και ικανοποίηση μαζί.Χαίρομαι ειλικρινά που σας άγγιξε το παραμυθάκι μου που μίκρυνε αρκετά για τις ανάγκες του διαγωνισμού και φοβόμουν πως δεν αποδόθηκε ολοκληρωμένα. Στέλνω ένα φιλί στους ουρανούς της Κρήτης από εσάς και εύχομαι μια μέρα να πάρετε τα εγγονάκια σας και να περπατήσετε στα όμορφα σοκάκια της.Ευχαριστώ απο καρδιάς!

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Συγχαρητήρια έγινα ξανά παιδί!!!!!!!!ΤΙ γλυκό παραμύθι!!!

    Απάντηση
    • ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ ΓΟΥΛΙΔΑΚΗ

      Γλυκύτατο και το σχόλιό σου Άννα μου! Αν έγινα η αιτία για να αγγίξω τόσο ευαίσθητες χορδές ,τότε πέτυχα το σκοπό μου.Σ’ευχαριστώ πολύ

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ερωτηματολόγιο 2017

Βοηθήστε μας να γίνουμε καλύτεροι!

Εγγραφείτε στο newsletter

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!