Οι λέξεις ταξιδεύουν

21.03.2014

 

Στην ένταση του ορατού φωτός, ταξίδεψαν οι λέξεις

πάνω σε άσπρα σύννεφα, φορτώνουν κεραυνούς

οι λέξεις έχουν δύναμη, κουρέλια να ανθίζουν

και στη σιωπή σαν κύματα, χτυπάνε τους καημούς.

Σαν τα σφυριά ακούγονται, πάνω σε βαγονέτα

μες το μελάνι σπαρταρούν, σαν άταχτα παιδιά

οι λέξεις είναι σύντροφοι, μέσα στη μοναξιά μας

μας ζωγραφίζουν όνειρα, σαν άπιαστα πουλιά.

Σαν ζωντανές οντότητες, ορμούν πάνω σε τοίχους

αγκίστρι που σαγήνεψε, το λόγο με θηλιά

οι λέξεις είναι σύμβολα, ανάγλυφα σε πέτρες

μέσα σε δάσος άγριο, χαρίζουνε φωλιά.

Μες την μπογιά χορεύουνε, στον ήλιο παιχνιδίζουν

μικρά λιθάρια χτίζουνε, σαν δέντρα με καρπό

σαν σχήματα προβάλλονται, ψηφίδες σχηματίζουν

μες τη ροή του σύμπαντος, γέννησαν το λαό.

Η ιστορία δοξάστηκε, μέσα απ' τη γραφή τους

σαν καθρεφτάκι φώτισαν, τον γκρίζο ουρανό

κι η σιγαλιά τραγούδησε, ταξίδεψε η φωνή τους

βιβλίο που τελείωσε, με ένα στεναγμό.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Βάσω Αποστολοπούλου-Αναστασίου

    “οι λέξεις είναι σύντροφοι, μέσα στη μοναξιά μας
    μας ζωγραφίζουν όνειρα, σαν άπιαστα πουλιά.

    Κάποιες (πολλές!) φορές οι καλύτεροι σύντροφοι! Και οι καλύτεροι ζωγράφοι ονείρων, ακριβώς έτσι Πέρσα μου!
    Πολύ όμορφο!

    Απάντηση
  3. Άννα Μαρία Ζαγοριανού

    “οι λέξεις έχουν δύναμη, κουρέλια να ανθίζουν
    και στη σιωπή σαν κύματα, χτυπάνε τους καημούς.”

    Η πένα σου σαν το πινέλο ένος δεινού ζωγράφου, χρωματίζει το χαρτί , ζωντανεύοντας τις λέξεις. Δυνατή και πολύχρωμη γραφή! Αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη! Ευχαριστώ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου