Οι Παγιδευτές, του Γιώργου Σκούρτη

3.11.2018

σχόλια

Ο Γιώργος Σκούρτης σίγουρα δε χρειάζεται συστάσεις από εμένα. Σίγουρα δεν τις χρειάζεται και από κανέναν μας. Άλλωστε τα έργα του μας τον έχουν γνωρίσει, αλλά όχι μόνο αυτά, τον έχουν κάνει να είναι ένα μέρος της νεώτερης συνείδησής μας. Έχουν λειτουργήσει ως ένα είδος καταλύτη στο θυμικό και στο υποσυνείδητό του λαού μας.

Και δεν είναι φυσικά μονάχα τα θεατρικά του κείμενα αυτά που έχουν βάλει τόσο ανεξίτηλα τη σφραγίδα τους στην ελληνική γραμματεία αλλά γενικότερα όλη του η εργογραφία. Θα τολμήσω να πω ότι αυτό που έχει αφήσει ο Γιώργος Σκούρτης μέχρι στιγμή στην Ελλάδα είναι ένα «χνάρι» βαθύ. Σαν ένα ίχνος ενός ανθρώπου επάνω σε μια λασπωμένη δημοσιά, που ξεραίνεται από τον αέρα και μένει εκεί όσος χρόνος κι αν περάσει. Έτσι έχει μείνει και το αποτύπωμά του στη «λασπωμένη αυτή δημοσιά» του ’70 και εντεύθεν.

«Οι Παγιδευτές» θα έρθουν λοιπόν το 2017 και θα κλείσουν τον κύκλο της θεατρικής πενταλογίας του (Οι Νταντάδες, Οι Μουσικοί, Οι Εκτελεστές, Οι Ηθοποιοί, Οι Παγιδευτές). Το θέμα του έργου του κι εδώ το ίδιο βασανιστικό για τον ίδιο, άρα και για τον κάθε άνθρωπο: η Εξουσία. Η παγίδευση του κάθε ελεύθερου νου από αυτήν. Όπλο της εδώ, το τελευταίο καταφύγιο του ανθρώπου: ο έρωτας. Η ολοκληρωτική κυρίευση τού κάθε εναπομείναντα ανθρώπου και η άνευ όρων υποδούλωσή του με όπλο ένα κορίτσι. Όπως όμως ο Σοφοκλής δίδαξε ότι: «Έρως ανίκατε μάχαν…» έτσι και η ελπίδα πιθανόν να είναι ανίκητη. Και τίποτα να μην τελειώνει ποτέ. Και τα πάντα να συνεχίζονται, ακόμα και αυτή «η πάλη να συνεχίζεται» επ’ άπειρον, όπως σημειώνει και ο συγγραφέας σε σημείωμά του. Προς μια λύση, θα έλεγα, που καρτερείται, αλλά δεν φαίνεται όμως και να μας πλησιάζει σύντομα.

Δύο πρόσωπα επί σκηνής, ένα ακόμα που θα μπορούσα να πω ότι σχεδόν ίπταται, νοερό, νοητό και αιθέριο. Δύο λοιπόν άνθρωποι που πρέπει να κυριεύσουν, να γίνουν τρόπω τίνα «δυνάστες» ο ένας του άλλου παγιδεύοντας κι εξοντώνοντας αλλήλους. Ένα παιχνίδι κυριαρχίας, δόλου και εξαπάτησης με μοναδικό έπαθλο την Ψυχή, το Είναι, την καθ’ ολοκληρίαν παράδοση του ατόμου σε μία δύναμη πέρα από κάθε Άνθρωπο, εντελώς ανοίκεια για τον Άνθρωπο και το κυριότερο ενάντια σε κάθε Άνθρωπο. Στην απόλυτη δύναμη της κάθε Εξουσίας.

 

_

γράφει ο Θανάσης Σταυρόπουλος από τη σελίδα Βιβλιοσημεία

αναρτήθηκε από τη Λιάνα Τζιμογιάννη για το τοβιβλίο.net

Ακολουθήστε μας

Έρικ, ο κατασκευαστής των ονείρων, του Κίκε Γκόμεθ

Έρικ, ο κατασκευαστής των ονείρων, του Κίκε Γκόμεθ

Από πού έρχονται τα όνειρα; Ποιος αποφασίζει τι θα δούμε στον ύπνο μας; Ο Έρικ κάνει αυτήν ακριβώς τη δουλειά: κατασκευάζει όνειρα! Μέσα από την ιστορία του μικρού αφηγητή ζούμε από κοντά τη δουλειά που κάνει και τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει. Ναι αλλά γιατί τον...

Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στη ζέστη, της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στη ζέστη, της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Η πασχαλίτσα Μπουμπού βρίσκεται ξαφνικά στην Αφρική αλλά δεν είναι συνηθισμένη στη ζέστη! Ψάχνοντας για δροσιά και σκιά, θα γνωρίσει καινούργιους φίλους και θα μάθει πολλά πράγματα από την καθημερινότητά τους, που είναι τόσο διαφορετική από τη δική της. Θα αγαπήσει...

Επιμέλεια άρθρου Ομάδα σύνταξης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στη ζέστη, της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Το όνομά της ήταν Μπουμπού και δεν ήταν συνηθισμένη στη ζέστη, της Μαρίας Δουρίδα – Μηταράκη

Η πασχαλίτσα Μπουμπού βρίσκεται ξαφνικά στην Αφρική αλλά δεν είναι συνηθισμένη στη ζέστη! Ψάχνοντας για δροσιά και σκιά, θα γνωρίσει καινούργιους φίλους και θα μάθει πολλά πράγματα από την καθημερινότητά τους, που είναι τόσο διαφορετική από τη δική της. Θα αγαπήσει...

Το ένστικτο, της Ashley Audrain

Το ένστικτο, της Ashley Audrain

Το ένστικτο τιτλοφορείται το συγγραφικό ντεμπούτο της Ashley Audrain, το οποίο καταπιάνεται με ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα: τη μητρότητα ιδωμένη από μια ρεαλιστική και πιο σκοτεινή πλευρά. Η Μπλάιθ Κόνορ έχει ζήσει μια τραυματική παιδική ηλικία. Η μητέρα της ποτέ δεν...

Amor Fati, της Νέλλης Σπαθάρη

Amor Fati, της Νέλλης Σπαθάρη

Η Νάντια και η Τίνα είναι δυο φίλες που μεγαλώνουν μαζί στη ρευστή δεκαετία του 1970. Η μία έχει αδιάφορους, ουδέτερους, κτητικούς γονείς, η άλλη εγκαταλείφθηκε από τον πατέρα της. Πώς αντικατοπτρίζει το παρελθόν τις τωρινές τους συμπεριφορές; Πώς θα καταφέρει η...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου