Οι παραισθήσεις της ερήμου

5.07.2020

Ήρθα στον κόσμο Έλληνας και ανδρώθηκα ως Κρήτας
Στους ώμους γιγάντων μάταια έκατσα
Τώρα στην έρημο εξόριστος θυμάμαι τις αισθήσεις

Τόπος που δεν μυρίζεις γιασεμί
χώμα βρεγμένο ζωντανό
τη ρετσινιά των πεύκων
και αγέρα καθάριο, δροσερό
τόπος άγνωστος είναι αυτός ο τόπος

Τόπος που δεν θωρείς ορίζοντα
τον ουρανό τον λουλακί
βουνά, κοιλάδες, σύννεφα
και σπίτια ασβεστωμένα
τόπος άχρωμος είναι αυτός ο τόπος

Τόπος που δεν γρικάς θροΐσματα
τα αγρίμια στις αλάνες
τις σκλόπες μέσα στη νυχτιά
και μουσική επουράνια, εκστατική
τόπος άνευρος είναι αυτός ο τόπος

Τόπος που δεν γευτείς το ρόδι του
το λιοκαμένο θυμάρι
ντομάτα, γλυκά και ζουμερή
και αλάτι από τη θάλασσα
τόπος άγευστος είναι αυτός ο τόπος

Τόπος που δεν αγγίζεις λιόδεντρο
τα χείλη της στο δρόμο
το ρωμαλέο γυμνό κορμί
από μάρμαρο αρχαίο, προγονικό
τόπος για μένα άχρηστος είναι αυτός ο τόπος

 

_

γράφει ο Sedentes Ursus

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου