Οι φίλοι

Οι φίλοι

depression_b

Οι φίλοι μου κοιμούνται με τα σκουπιδιάρικα.

Δεν τους αφήνει

Το άδικο.

Είναι απομεινάρια μέρας

Ξεχασμένα.

Πουλιά χωρίς φτερά.

Κρεμασμένα άπιαστα ρούχα στο βορά.

Ερειπωμένες πόλεις.

Ζεστά χέρια,

σκοτεινά μάτια.

Πίνακες μουτζουρωμένοι

ταξιδιάρικοι.

Στα σκουπιδιάρικα

τα φτερά.

Άκου το θρήνο των μηχανών.

Κλαίνε για αυτούς.

Για εμάς.

Και μετά γύρνα πλευρό.

Ούτε που σε αφορά.

 

_

γράφει η Έφη Γεωργάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξιλόγιο της ψυχής μου...

1 σχόλιο

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Υποβολή συμμετοχής!

Αναζήτηση στη σελίδα

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

Αρχείο

Είσοδος