Οι φίλοι

18.10.2016

depression_b

Οι φίλοι μου κοιμούνται με τα σκουπιδιάρικα.

Δεν τους αφήνει

Το άδικο.

Είναι απομεινάρια μέρας

Ξεχασμένα.

Πουλιά χωρίς φτερά.

Κρεμασμένα άπιαστα ρούχα στο βορά.

Ερειπωμένες πόλεις.

Ζεστά χέρια,

σκοτεινά μάτια.

Πίνακες μουτζουρωμένοι

ταξιδιάρικοι.

Στα σκουπιδιάρικα

τα φτερά.

Άκου το θρήνο των μηχανών.

Κλαίνε για αυτούς.

Για εμάς.

Και μετά γύρνα πλευρό.

Ούτε που σε αφορά.

 

_

γράφει η Έφη Γεωργάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Voula Kotsopoulou

    Δεν τολμώ εύκολα να διαβασω ποίηση, φοβάμαι μηπως δεν αντιληφθώ το θέμα του ποιητή ή μηπως ακομα απογοητευτώ και δεν μπορω να ξαναπώ:”λατρεύω την ποίηση”
    Σ’ευχαριστω που με έκανες για μια ακομα φορά να πω:”λατρεύω την ποίηση”
    Μεγαλο Μπραβο Εφη μου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου