depression_b

Οι φίλοι μου κοιμούνται με τα σκουπιδιάρικα.

Δεν τους αφήνει

Το άδικο.

Είναι απομεινάρια μέρας

Ξεχασμένα.

Πουλιά χωρίς φτερά.

Κρεμασμένα άπιαστα ρούχα στο βορά.

Ερειπωμένες πόλεις.

Ζεστά χέρια,

σκοτεινά μάτια.

Πίνακες μουτζουρωμένοι

ταξιδιάρικοι.

Στα σκουπιδιάρικα

τα φτερά.

Άκου το θρήνο των μηχανών.

Κλαίνε για αυτούς.

Για εμάς.

Και μετά γύρνα πλευρό.

Ούτε που σε αφορά.

 

_

γράφει η Έφη Γεωργάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!