Οι 10 χωρισμοί

29.07.2021

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ

(εφηβικό σατιρικό)

 

Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9,

Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει,

έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος

και τα βρήκαν φυσικά.

Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες,

έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί,

τον περίμενε Αυτή πλάι στο χριστουγεννιάτικο δέντρο

(ήτανε Χριστούγεννα) πάλι άρχισαν τις φωνές,

πήρε ένα σακ βουαγιάζ, δεν μας είπε ένα γεια,

αλλά την Πρωτοχρονιά την περάσαμε μαζί.

6 μήνες ησυχία, μα Αυτή πιάνει δουλειά,

γραμματέας σε γιατρό, λες και είναι αυτή γιατρός,

χορτασίλα της μυρίζει και τον έδιωξε ξανά,

έπιασε, κάνει φιλίες και με άλλες γραμματείς,

μα τη διώχνει ο γιατρός, πίσω γύρισε κι Αυτός,

όλα ωραία και καλά.

Μετά πήγε σε ντετέκτιβ, γιατί Αυτός όλο αργεί

«καμιά γκόμενα θα έχει» να της λέει η γιαγιά

πήγε λοιπόν στον Ζαφείρη (έτσι λέγαν τον ντετέκτιβ)

ήταν κύριος χοντρός, αλλά πάντα γελαστός,

έφερε φωτογραφίες και cd ένα σωρό

«μέχρι και με τη Μαρία που ‘χει το περίπτερο»

«με τη βρώμα τη Λουκία, την κουμπάρα τη Βιβή»

τον περίμενε μια μέρα, μεσημέρι σκοτεινό,

του δείχνει φωτογραφίες και του βάζει τα cd,

Αυτός χαμηλά κοιτάζει και δεν ξέρει, τι να πει,

έτοιμη ήταν η βαλίτσα κι έφυγε στα σιωπηλά,

κι Αυτή κάθεται κι ακούει τα cd μ’ ακουστικά,

έμμονη της έγινε ιδέα, βάζει τα ακούω κι εγώ

πολλά δεν καταλαβαίνω, μα όλο γέλαγε Αυτός,

όπως δεν τον είχα ακούσει στη ζωή μου μια φορά,

έρχεται, παρακαλά, τίποτα όμως Αυτή

έστειλε αντιπροσώπους θείους, θείες, τη Γιαγιά

το μυαλό της πιπίλισαν, τελικά υποχωρεί

κι ήρθε σαν μιξοπαρθένα, μέχρι που ‘φερε και δώρα,

σε Αυτήν ένα κολιέ, μπάλα SPALDING για εμένα

πήγαμε και σε ταβέρνα, ήπια και εγώ κρασί

και τι θέαμα τρομερό, φιληθήκανε Αυτοί !

Ύστερα του ήρθε ιδέα, το ταξί ‘χε βαρεθεί,

θ’ ανοίξει μαγαζί, να πουλάει ψιλικά,

όχι όμως μόνο αυτά, πιο πολύ σαν σούπερ μάρκετ

και την έπεισε Αυτή (άλλο που δεν ήθελε)

κι έβαλε στο πατρικό της υποθήκη σοβαρή,

κι άνοιξε το μαγαζί, ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Αυτός δούλευε το βράδυ, Αυτή δούλευε πρωί,

στην αρχή περνούσε κόσμος, λίγα όμως πράγματα,

ανοιχτήκανε κι Αυτοί, φέρανε τυριά, dixan

φέραν σπιτικό κρασί, μετά φέρανε και ούζο,

μα δεν έπαιρνε κανείς, πίσω μείναμε 2 νοίκια

λιγοστέψαν κι οι πελάτες, πιο λίγα έπαιρναν κι αυτοί,

άδειασαν και κάποια ράφια, μετά αδειάσαν πιο πολλά

φωνές ο ιδιοκτήτης, όλο κρύβονται Αυτοί,

όταν ξέρουν πως θα έρθει και αφήνουνε εμένα,

μήπως και θα με ντραπεί

ΠΕΣ ΣΕ ΚΕΙΝΟΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΕΙΝΗ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑΝΕ ΜΠΕΛΑ

ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΦΤΑ !!

βούρκωνε πάντα στο τέλος κάτι πέταγε μετά,

δεν το ανοίγαμε όλη μέρα, μετά μόνο το πρωί

και όλο φωνές στο σπίτι, έκλεισε το μαγαζί

και Τον διώχνει από το σπίτι, τίποτα δεν φταίει Αυτή

που καθότανε στον πάγκο κι έκανε το αφεντικό,

μα μετά μια βδομάδα όλα όπως και παλιά.

_

γράφει ο Θεόδωρος Δημητρακόπουλος

Ακολουθήστε μας

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου