Οι 10 χωρισμοί

Δημοσίευση: 29.07.2021

Ετικέτες

Κατηγορία

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ

(εφηβικό σατιρικό)

 

Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9,

Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει,

έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος

και τα βρήκαν φυσικά.

Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες,

έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί,

τον περίμενε Αυτή πλάι στο χριστουγεννιάτικο δέντρο

(ήτανε Χριστούγεννα) πάλι άρχισαν τις φωνές,

πήρε ένα σακ βουαγιάζ, δεν μας είπε ένα γεια,

αλλά την Πρωτοχρονιά την περάσαμε μαζί.

6 μήνες ησυχία, μα Αυτή πιάνει δουλειά,

γραμματέας σε γιατρό, λες και είναι αυτή γιατρός,

χορτασίλα της μυρίζει και τον έδιωξε ξανά,

έπιασε, κάνει φιλίες και με άλλες γραμματείς,

μα τη διώχνει ο γιατρός, πίσω γύρισε κι Αυτός,

όλα ωραία και καλά.

Μετά πήγε σε ντετέκτιβ, γιατί Αυτός όλο αργεί

«καμιά γκόμενα θα έχει» να της λέει η γιαγιά

πήγε λοιπόν στον Ζαφείρη (έτσι λέγαν τον ντετέκτιβ)

ήταν κύριος χοντρός, αλλά πάντα γελαστός,

έφερε φωτογραφίες και cd ένα σωρό

«μέχρι και με τη Μαρία που ‘χει το περίπτερο»

«με τη βρώμα τη Λουκία, την κουμπάρα τη Βιβή»

τον περίμενε μια μέρα, μεσημέρι σκοτεινό,

του δείχνει φωτογραφίες και του βάζει τα cd,

Αυτός χαμηλά κοιτάζει και δεν ξέρει, τι να πει,

έτοιμη ήταν η βαλίτσα κι έφυγε στα σιωπηλά,

κι Αυτή κάθεται κι ακούει τα cd μ’ ακουστικά,

έμμονη της έγινε ιδέα, βάζει τα ακούω κι εγώ

πολλά δεν καταλαβαίνω, μα όλο γέλαγε Αυτός,

όπως δεν τον είχα ακούσει στη ζωή μου μια φορά,

έρχεται, παρακαλά, τίποτα όμως Αυτή

έστειλε αντιπροσώπους θείους, θείες, τη Γιαγιά

το μυαλό της πιπίλισαν, τελικά υποχωρεί

κι ήρθε σαν μιξοπαρθένα, μέχρι που ‘φερε και δώρα,

σε Αυτήν ένα κολιέ, μπάλα SPALDING για εμένα

πήγαμε και σε ταβέρνα, ήπια και εγώ κρασί

και τι θέαμα τρομερό, φιληθήκανε Αυτοί !

Ύστερα του ήρθε ιδέα, το ταξί ‘χε βαρεθεί,

θ’ ανοίξει μαγαζί, να πουλάει ψιλικά,

όχι όμως μόνο αυτά, πιο πολύ σαν σούπερ μάρκετ

και την έπεισε Αυτή (άλλο που δεν ήθελε)

κι έβαλε στο πατρικό της υποθήκη σοβαρή,

κι άνοιξε το μαγαζί, ΟΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Αυτός δούλευε το βράδυ, Αυτή δούλευε πρωί,

στην αρχή περνούσε κόσμος, λίγα όμως πράγματα,

ανοιχτήκανε κι Αυτοί, φέρανε τυριά, dixan

φέραν σπιτικό κρασί, μετά φέρανε και ούζο,

μα δεν έπαιρνε κανείς, πίσω μείναμε 2 νοίκια

λιγοστέψαν κι οι πελάτες, πιο λίγα έπαιρναν κι αυτοί,

άδειασαν και κάποια ράφια, μετά αδειάσαν πιο πολλά

φωνές ο ιδιοκτήτης, όλο κρύβονται Αυτοί,

όταν ξέρουν πως θα έρθει και αφήνουνε εμένα,

μήπως και θα με ντραπεί

ΠΕΣ ΣΕ ΚΕΙΝΟΝ ΚΑΙ ΣΕ ΚΕΙΝΗ ΟΤΙ ΒΡΗΚΑΝΕ ΜΠΕΛΑ

ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΦΤΑ !!

βούρκωνε πάντα στο τέλος κάτι πέταγε μετά,

δεν το ανοίγαμε όλη μέρα, μετά μόνο το πρωί

και όλο φωνές στο σπίτι, έκλεισε το μαγαζί

και Τον διώχνει από το σπίτι, τίποτα δεν φταίει Αυτή

που καθότανε στον πάγκο κι έκανε το αφεντικό,

μα μετά μια βδομάδα όλα όπως και παλιά.

_

γράφει ο Θεόδωρος Δημητρακόπουλος

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 20 – 21 Απριλίου 2024

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και δεν θα...

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

Η κανάτα

Η κανάτα

Μέσα σε ένα σκοτεινό ξύλινο κουτί Μια γυάλινη κανάτα με κρασί Αδειάζει σε μια τρύπια κούπα Που δεν θα γεμίσει ποτέ Χύνεται το κρασί πάνω στα θραύσματα Ποτίζει το ξύλο Σαπίζει και φυτρώνει βλαστός αναρριχητικός Λέγεται μίσος Τα φύλλα του ο θυμός Αν δεν ανοίξεις το...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου