Ονείρων ψέματα

Και τίποτα δεν είναι όπως πρώτα
τίποτα δεν είναι διαφορετικό.
Τα δευτερόλεπτο χτίζουν αιώνες
σε ένα ξέθωρο γράμμα της βροχής.

Και δεν αναπνέεις, πλέον δεν μπορείς
ο αέρας από ώρα δεν κυλάει.
Τα ρολόγια γράφουν για τους ζωντανούς
όχι για τους άλλους που απλώς υπάρχουν.

Και δάκρυα ποτίζουν, και ιδρώτας ποτίζει
όσα τα ρούχα όνειρα φορέσανε.
Η ψυχή σου, η ανθρώπινη ψυχή στο τέρμα
πολλά όνειρα κουβαλάει για χρόνια.

Και τα ψέματα είναι φύση της αλήθειας
σαν οξυγόνο που θα το κάψει η ζωή.
Μα η ψυχή, όσο κι αν ακυρωθεί, ποτέ
ποτέ της δεν κοροϊδεύεται στο βάθος.