Ονειροπαγίδα

26.03.2016

Μισοανθισμένα τα άνθη,
Στυφά τα ρόδα της ψυχής,
Άγουρες αναμνήσεις χτυπούν κι απόψε το παραθύρι μου.
Μισό το φεγγάρι ξεπροβάλλει
Λιγοστό το φως ξετρυπώνει μέσα από τις χαραμάδες,
Μονάχα λιγοστά αναφιλητά
Συνοδεύουν τούτη τη σιωπή,
Αιώνια σιωπή, διαρκής όπως και η απουσία σου.
Νωχελικά τα βήματα,
Ρο(λόγια) πεταμένα από καιρό στης λήθης το πηγάδι.
Η ομορφιά πιάστηκε στο αδράχτι
Μιας και ο Ιούδας πάντοτε φιλούσε  τόσο, μα τόσο Υπέροχα…
Αμείλικτη η προσμονή γυρεύει κουβεντολόι,
Να ξεχαστεί αφέψημα παραγγέλνει  κανέλα και γαρύφαλλο.
Αλησμόνητες γεύσεις παρασέρνουν το μυαλό
Σε τόπους γνώριμους , σε μέρη αλλιώτικα
Ουτοπικά σχεδόν, ω, σαν την δική μας αγάπη.
Σε αφήνω στον αέρα για να σε βρω αύριο πάλι στο Φως!

 

_

γράφει η Μαρία Καρδάκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

Αποτυχίαι

Αποτυχίαι

  Αποτυχίαι εισίν άπασαι αι προσπάθειαι ημών κι όλο το γυροφέρνουμε όλο παρακαλούμε την τύχην δια λίγη λύπησιν· κι απογοητευμένοι εκ της εκβάσεως την τύχη ποδοπατούμε αρπάζουμε λεηλατούμε κι ούτε ρωτούμε τους καλούς τρόπους κάπου παρατούμε κι ανθούμε.   _...

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποιημά σας… Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
    • Μαρία Κ.

      Καλημέρα. Σας ευχαριστώ πολύ! !!

      Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ”Ουτοπικά σχεδόν, ω, σαν την δική μας αγάπη.
    Σε αφήνω στον αέρα για να σε βρω αύριο πάλι στο Φως!”
    Λυρικότατο! Δροσερό…νεανικό…………….. πανέμορφο!
    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Μαρία Κ.

      Σας ευχαριστώ πολύ Σοφία.
      Παντοτε στο “φως” όλα φαίνονται διαφορετικά αλλά συνάμα και τόσο ίδια…..!!!

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Το απόλαυσα μπράβο σας…
    (μου θυμίσατε τόσο πολύ πολλά τραγούδια του Χαρούλη…)

    Απάντηση
    • Μαρία Κ.

      Σας ευχαριστώ πολύ.Ναι σωστά τα τραγούδια πάντοτε αποτελούσαν και αποτελούν πηγή εμπνευσης ανά τους αιώνες…!!!Η μουσική με την ποίηση συνάδουν απόλυτα.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου