Επιλέξτε Page

Ονειροπαγίδα

26.03.2016

Μισοανθισμένα τα άνθη,
Στυφά τα ρόδα της ψυχής,
Άγουρες αναμνήσεις χτυπούν κι απόψε το παραθύρι μου.
Μισό το φεγγάρι ξεπροβάλλει
Λιγοστό το φως ξετρυπώνει μέσα από τις χαραμάδες,
Μονάχα λιγοστά αναφιλητά
Συνοδεύουν τούτη τη σιωπή,
Αιώνια σιωπή, διαρκής όπως και η απουσία σου.
Νωχελικά τα βήματα,
Ρο(λόγια) πεταμένα από καιρό στης λήθης το πηγάδι.
Η ομορφιά πιάστηκε στο αδράχτι
Μιας και ο Ιούδας πάντοτε φιλούσε  τόσο, μα τόσο Υπέροχα…
Αμείλικτη η προσμονή γυρεύει κουβεντολόι,
Να ξεχαστεί αφέψημα παραγγέλνει  κανέλα και γαρύφαλλο.
Αλησμόνητες γεύσεις παρασέρνουν το μυαλό
Σε τόπους γνώριμους , σε μέρη αλλιώτικα
Ουτοπικά σχεδόν, ω, σαν την δική μας αγάπη.
Σε αφήνω στον αέρα για να σε βρω αύριο πάλι στο Φως!

 

_

γράφει η Μαρία Καρδάκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

Βασιλικός ίσον αναμνήσεις

  Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατεί το παιδί την πρώτη του μέρα στο σχολειό• για να πάρει κουράγιο τ' άμοιρο, του τ’ έδωσε η μάνα του• για μια καλή νέα αρχή.  Το ίδιο και η Αρετούλα. Ένα κλωνάρι βασιλικό κρατά περιχαρής στ' αρραβωνιάσματά της. Ένα κλωνάρι βασιλικό...

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Διαβάστε κι αυτά

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Υπέροχο το ποιημά σας… Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
    • Μαρία Κ.

      Καλημέρα. Σας ευχαριστώ πολύ! !!

      Απάντηση
  2. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ”Ουτοπικά σχεδόν, ω, σαν την δική μας αγάπη.
    Σε αφήνω στον αέρα για να σε βρω αύριο πάλι στο Φως!”
    Λυρικότατο! Δροσερό…νεανικό…………….. πανέμορφο!
    Μπράβο!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Μαρία Κ.

      Σας ευχαριστώ πολύ Σοφία.
      Παντοτε στο “φως” όλα φαίνονται διαφορετικά αλλά συνάμα και τόσο ίδια…..!!!

      Απάντηση
  3. Μάχη Τζουγανάκη

    Το απόλαυσα μπράβο σας…
    (μου θυμίσατε τόσο πολύ πολλά τραγούδια του Χαρούλη…)

    Απάντηση
    • Μαρία Κ.

      Σας ευχαριστώ πολύ.Ναι σωστά τα τραγούδια πάντοτε αποτελούσαν και αποτελούν πηγή εμπνευσης ανά τους αιώνες…!!!Η μουσική με την ποίηση συνάδουν απόλυτα.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου