Σε μια σχισμή του ονείρου
είδα την αλήθεια
και είναι η αλήθεια
που ευχόμουν να μη βρω ποτέ
είναι κάτι που γεννιέται μέσα μου
και που χαλάει μέσα μου
έτσι που φύτρωσε
μες στα μάτια μου
μια θάλασσα από βενζίνη
το απέραντο
της σκουριασμένης σκάλας
της φυγής η στιγμή
τη μέρα εκείνη
έβρεξε ανάμεσά μας
καιρό πολύ
μετά τις μυγδαλιές
άρωμα θανάτου
από τον καθρέφτη της τρέλας
τώρα
γυρνώ μεταμφιεσμένος