Ουσία της λαχτάρας

3.02.2016

Πέφτεις κι εσύ μέσα την φωτιά
σαν εραστής
Και ζητάς να βρεις την
Ουσία της λαχτάρας
κι όλο ρωτάς
πόσες ζωές, πόσες φορές
πόσες νύχτες αθάνατος;

Με χρώματα φωτιάς
μοιράζονται τα όνειρα
με χρώμα της ελπίδας
μοιράζεται και το ψέμα

Φτάνω στο τέλος του δρόμου κι εγώ
μέχρι να σπάσει η καρδιά
μέχρι να σβήσει η φλόγα
έχει χαθεί η λαλιά
πόσες νυχιές, πόσες φωνές
πόσες νύχτες αθάνατη;

Τρέχεις μη σε προλάβει το πρωί
Τρέχω να μη με δει κανείς
Βήματα σε σχοινί τεντωμένο
Αλήθειες ηδονής
Πόσες στιγμές, πόσες ντροπές
Πόσες νύχτες αθάνατοι;

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

Έρως

Έρως

Από την πλούσια γενιά του πατρός σου  Στην μίζερη μεριά της μητρός σου...   Πώς γίνεται να κάνεις τέτοιο σαματά  Όταν μπαίνεις στην ψυχή βαθιά, Να χτυπάς βαριά την καρδιά και το μυαλό  Το μόνο που μ΄ αφήνεις· τον αναστεναγμό.   Να τρέμω σαν το ψάρι, να...

8 σχόλια

8 Σχόλια

    • Sofia kaporani

      Ευχαριστώ πάντα με τον καλό λόγο

      Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ευχαριστώ να είστε καλά.

      Απάντηση
  1. Έλενα Σαλιγκάρα

    Ανατριχιαστικά ωραίο… 🙂

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Χαίρομαι που μπορώ με τον απλό λογο μου να
      Προξενω τοσο βαθια συναίσθημα . Ευχαριστώ

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Με χρώματα φωτιάς
    μοιράζονται τα όνειρα
    με χρώμα της ελπίδας
    μοιράζεται και το ψέμα
    Υπέροχο το ποίημα σας μπράβο σας!!!

    Απάντηση
  3. Χατζηβασιλείου Φωτεινή

    Τα όνειρα με χρώματα ελπίδας ακροβατούν σε τεντωμένο σχοινί…….Υπέροχο!Σ`ευχαριστούμε.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου