Ο ήχος της σιωπής

31.10.2016

man_thinking_b

Έχω να μοιραστώ τα πάντα
δεν έχω να μοιραστώ τίποτα.
Σε τούτη τη ζωή μισοί μένουμε.
Μισοί στο σώμα μας να κατοικούμε
και μισοί σε άλλο σώμα.
Η παλάμη μου σκεπάζει τα μάτια
κι αν κλαίω δεν φαίνεται.
Έχω να πω μα σωπαίνω
η καθοδήγηση του χεριού αυτόματη
σιωπηλά σπάνε όλες οι διαυγείς σκέψεις
και σκορπίζονται σαν φυσαλίδες.
Θα δαγκώσω τους συμβολισμούς της πληρότητας
μα δε θα μιλήσω.
Θα ανέβω στων σωμάτων τους αφορισμούς
θα ασκήσω τη μεγαλύτερη τέχνη των αισθήσεων.
Τα λόγια μου δεν θα ακουστούν
στο ξεροκατάπιμα των φθόγγων
θα ακούγονται σαν ξέσπασμα ηδονής.
Οι μυημένοι θα με κατανοήσουν.

-

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

10 σχόλια

10 Σχόλια

  1. Μάρθα Δήμου

    Ποίημα για μυημένους και μη! Πολύ μου άρεσε ο ήχος της σιωπής σου, Κωνσταντίνα!

    Απάντηση
  2. Ιωάννα

    σε κάθε στίχο βγαίνει το δυνατό σου συναίσθημα Ντινούκα μου αγαπημένη..υποκλίνομαι!!!!!!!! <3

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ιωαννα μου νιωθεις το ξερω.Σε ευχαριστω πολυ (εγω παντα υποκλινομαι στις δυνατες ψυχες)

      Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Ιωαννα μου σε ευχαριστω πολυ.Ξερω πως νιωθεις.Υποκλινομαι παντα στις μεγαλες ψυχες !!!

      Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Μαρια μου σε ευχαριστω πολυ.Ναι εισαι μυημενη ειμαι σιγουρη και χαρουμενη για αυτο !!!!!!!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου