Ο ανάποδος καθρέφτης, του Ανδρέα Αντωνίου

19.01.2015

 

 

Ένα καθρέφτη ανάποδα σκέφτομαι να κρεμάσω

Να κρέμεται νωχελικά πάνω μου, απ’ το ταβάνι

Το είδωλό μου μάταια να προσπαθώ να φτάσω

Να προσπαθεί κι αυτό νωθρά, αλλά να μην με φτάνει

 

Όλη την ώρα να πηδώ ψηλά, σαν το κατσίκι

Και πάντοτε – φαρδύς πλατύς – στο πάτωμα να σκάω

Να πιάσω αυτό το είδωλο, που πια δεν μου ανήκει

Και πεισμωμένος πιο πολύ και πάλι να πηδάω

 

Το είδωλό μου – ανάποδο, μοιάζει σαν να ‘ναι ξένο

Με βλέπει που γκρεμίζομαι και πέφτω στα τσιμέντα

Και είναι το βαριόμοιρο, όπως κι εγώ – θλιμμένο

Και «δεν βαριέσαι;» λέω εγώ και πιάνουμε κουβέντα

 

Έχει ραγίσει το γυαλί και δείχνει άλλα ντ’ άλλα

Παίζει κρυφτό το είδωλο με τις αντανακλάσεις

Δείχνει τα μάτια σου μικρά και αυτιά μεγάλα

Και είσαι τόσο ατσούμπαλος, που θέλεις να γελάσεις

 

Ο κόσμος είναι ανάποδος και όχι ο καθρέφτης

Μα άλλον κόσμο το γυαλί μοιάζει να καθρεφτίζει

Κάνεις δυο σάλτα ανάποδα, πηδάς, γελάς και πέφτεις

Και ζεις με ένα όνειρο που αργά αργά ξεφτίζει...

 

_

γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Εξαιρετικό!!Συγχαρητήρια!!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    “Ο κόσμος είναι ανάποδος και όχι ο καθρέφτης
    Μα άλλον κόσμο το γυαλί μοιάζει να καθρεφτίζει”

    Με πολύ χιούμορ και ευχάριστη σάτιρα περνάς σημαντικά μηνύματα, φίλε μου Ανδρέα, μπράβο σου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου