Ο ανάποδος καθρέφτης, του Ανδρέα Αντωνίου

19.01.2015

 

 

Ένα καθρέφτη ανάποδα σκέφτομαι να κρεμάσω

Να κρέμεται νωχελικά πάνω μου, απ’ το ταβάνι

Το είδωλό μου μάταια να προσπαθώ να φτάσω

Να προσπαθεί κι αυτό νωθρά, αλλά να μην με φτάνει

 

Όλη την ώρα να πηδώ ψηλά, σαν το κατσίκι

Και πάντοτε – φαρδύς πλατύς – στο πάτωμα να σκάω

Να πιάσω αυτό το είδωλο, που πια δεν μου ανήκει

Και πεισμωμένος πιο πολύ και πάλι να πηδάω

 

Το είδωλό μου – ανάποδο, μοιάζει σαν να ‘ναι ξένο

Με βλέπει που γκρεμίζομαι και πέφτω στα τσιμέντα

Και είναι το βαριόμοιρο, όπως κι εγώ – θλιμμένο

Και «δεν βαριέσαι;» λέω εγώ και πιάνουμε κουβέντα

 

Έχει ραγίσει το γυαλί και δείχνει άλλα ντ’ άλλα

Παίζει κρυφτό το είδωλο με τις αντανακλάσεις

Δείχνει τα μάτια σου μικρά και αυτιά μεγάλα

Και είσαι τόσο ατσούμπαλος, που θέλεις να γελάσεις

 

Ο κόσμος είναι ανάποδος και όχι ο καθρέφτης

Μα άλλον κόσμο το γυαλί μοιάζει να καθρεφτίζει

Κάνεις δυο σάλτα ανάποδα, πηδάς, γελάς και πέφτεις

Και ζεις με ένα όνειρο που αργά αργά ξεφτίζει...

 

_

γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Εξαιρετικό!!Συγχαρητήρια!!

    Απάντηση
  2. Ανώνυμος

    “Ο κόσμος είναι ανάποδος και όχι ο καθρέφτης
    Μα άλλον κόσμο το γυαλί μοιάζει να καθρεφτίζει”

    Με πολύ χιούμορ και ευχάριστη σάτιρα περνάς σημαντικά μηνύματα, φίλε μου Ανδρέα, μπράβο σου!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου