Ο ανάποδος καθρέφτης, του Σωκράτη Τσελεγκαρίδη

12.02.2015

 

 

Γεννηθήκαμε για τα δύσκολα
κάθε στιγμή εκεί μας οδηγούσε
στο προσωπικό μας σημείο μηδέν
στη σιωπή δίχως προηγούμενο
στην ώρα που πρέπει έντιμα
να αποδείξουμε στον εαυτό μας
-στον εαυτό μας και μόνο-
αν είμαστε σε θέση να δικαιώσουμε
τα τυφλά όνειρα που θρέψαμε.
Καμία χάρη. Καμία τύχη.
Μόνο η ωμή θανάσιμη πάλη
ενάντια στο μοναδικό εχθρό
τον άλλον εαυτό μας που κρύβεται
σε έναν ανάποδο καθρέφτη της ζωής
και δείχνει όσα ξεχάσαμε να δούμε
καμία μεγαλοσύνη, καμία γοητεία
μόνο η γυμνή αλήθεια της επιβίωση.

 

_

γράφει ο Σωκράτης Τσελεγκαρίδης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου