Ο Εγωιστής Γίγαντας

13.05.2014

 

 

Μέσα στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, πολλά από τα παιδικά βιβλία που κυκλοφορούν εδώ και πολλές δεκαετίες, αντιστέκονται στο χρόνο πεισματικά και έρχονται να μας θυμίσουν πόσο επίκαιρα εξακολουθούν να είναι.  

Ένα από αυτά τα βιβλία είναι και Ο Εγωιστής Γίγαντας του Oscar Wilde.

Θυμάμαι όταν το πρωτοδιάβασα, πόσο με είχε συνεπάρει η γραφή, η πλοκή αλλά κυρίως το μήνυμα που θέλησε να περάσει ο μεγάλος αυτός συγγραφέας, σαν να έγραφε με πολύχρωμο μελάνι επάνω σε κάτασπρη περγαμηνή.

Η ιστορία είναι γνωστή. Ένας γίγαντας γεμάτος εγωισμό και έπαρση, απαγόρευε στα μικρά παιδιά να παίζουν στον πανέμορφο κήπο του. Έκλεισε λοιπόν όλες τις πόρτες και τις εισόδους του μεγαλόπρεπου παλατιού του στα παιδιά, αλλά κυρίως σφράγισε τις πύλες της καρδιάς και της ψυχής του, μη επιτρέποντας την όποια ευαισθησία που ενδεχομένως να είχε, να εισχωρήσει μέσα του και να τον γλυκάνει.

Η φύση τον τιμώρησε για αυτή του την πράξη. Ο Χειμώνας ήρθε και θρονιάστηκε μεγαλοπρεπώς στον κήπο του, ντύνοντας τον με τον κατάλευκο μανδύα του, και η Παγωνιά και το Χαλάζι, παιδιά του, χαμογελούσαν πονηρά.

Τα χρόνια περνούσαν, και η εποχή δεν άλλαζε. Ο Γίγαντας απόρησε με τον Χειμώνα που δεν έλεγε να φύγει, και ο πάγος που ένιωθε όλον αυτόν τον καιρό μέσα του, άρχισε να λιώνει. Το κελάηδημα ενός πουλιού, ήταν αρκετό για τον κάνει να σκεφτεί το μεγάλο του λάθος.

Η μετάνοια και η αγάπη, άρχισαν να παλεύουν μέσα στον ψυχικό του κόσμο με την έπαρση και τον εγωισμό, και τελικά νίκησαν.

Εδώ βλέπουμε τις τεράστιες ομοιότητες του συγκεκριμένου βιβλίου με τη σημερινή κοινωνία.

Όμως η ελπίδα και η αγάπη, έχουν πάντα τον τελευταίο λόγο στο πάζλ της ζωής. Το ασπρόμαυρο σκηνικό, τείνει να γίνει πολύχρωμο με ελάχιστη προσπάθεια από όλους μας. Εξάλλου οι παιδικές ματιές είναι πάντοτε ο φάρος στα σκοτεινά και δύσβατα μονοπάτια που καλούμαστε να περπατήσουμε. Οι εποχές αλλάζουν, μόνο όταν αφήσουμε τον Ήλιο να διεισδύσει μέσα μας, χαρίζοντάς μας, το πιο γλυκό του χαμόγελο…

 

γράφει η Μαριάννα Τεγογιάννη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Πληγωμένη Άνοιξη

Πληγωμένη Άνοιξη

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η Άνοιξη, ως περίοδος Αναγέννησης και άνθησης, συχνά αποτελεί συνώνυμο της ζωής και της ευτυχίας. Ωστόσο, καμιά γέννα δεν προκύπτει χωρίς ωδίνες και μάλιστα – σε ορισμένες περιπτώσεις- ο πόνος ξεπερνά κατά πολύ και επισκιάζει την ακμή της...

30 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ

30 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Βίνσεντ βαν Γκογκ

- γράφει η Άννα Αργύρη - 1888. Ο Σερά απασχολεί με τον Pointillism τα φιλότεχνα καφενεία στη Rive Gauche του Παρισιού. Ο Σεζάν από την άλλη απομονώνεται δημιουργικά στο Αιξ. Κι ένας νέος με ασκητική μορφή και γεμάτος πάθος αναχωρεί από το Παρίσι για τη Νότια Γαλλία....

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου, ο κ. Γουάιλντερ και η Ελλάδα

Ο Τζόναθαν Κόου είναι ένας ευφυής συγγραφέας που δεν αρκείται στο να αφηγηθεί απλώς μια ιστορία. Καταβάλλει πάντα κόπο ως προς την επιλογή και τη δόμηση των χαρακτήρων του, στην επιλογή της γλώσσας και τη διερεύνηση των πολιτικών γεγονότων που συνιστούν τη συνήθη...

Το 1821, η ιστορία, και η πρόσληψη του από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη

Το 1821, η ιστορία, και η πρόσληψη του από τον ποιητή Βαγγέλη Χρόνη

  Βαγγέλης Χρόνης Κωνσταντίνος Μπούρας ‘Μελλοντική ελευθερία’   «Ο χορευτής αφού λειτούργησε στην σκηνή υπό τον ήχο των στίχων αποχώρησε εξαντλημένος. Είχε καταφέρει να προσθέσει νέες λέξεις όπως δεν τις είχε διανοηθεί ο ποιητής. Γράφει και ο χορευτής...

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Άραγε, είμαστε αυθόρμητα κοινωνικοί; Αν και ως άνθρωποι όντως κατέχουμε αυθόρμητα ορισμένες ατομικές ιδιότητες, η κοινωνικότητα τού είδους μας μάλλον έχει προκύψει αρχικώς ως μια επίκτητη ανάγκη επιβίωσης, η οποία στη συνέχεια...

Διαβάστε κι αυτά

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

Η ολιγαρχία των δεδομένων… και στην τηλεκπαίδευση!

- γράφει ο Κώστας Θερμογιάννης - Άραγε, είμαστε αυθόρμητα κοινωνικοί; Αν και ως άνθρωποι όντως κατέχουμε αυθόρμητα ορισμένες ατομικές ιδιότητες, η κοινωνικότητα τού είδους μας μάλλον έχει προκύψει αρχικώς ως μια επίκτητη ανάγκη επιβίωσης, η οποία στη συνέχεια...

Η μελαγχολία της ευφυΐας

Η μελαγχολία της ευφυΐας

γράφει η Παναγιώτα Ψυχογιού - Πριν από 2.500 χρόνια ο Αριστοτέλης υποστήριξε πως «δεν υπάρχει καμία μεγάλη ιδιοφυΐα χωρίς κάποια δόση παράνοιας». Σήμερα ο ισχυρισμός του αποδεικνύεται επιστημονικά καθώς πολυάριθμες μελέτες τεκμηριώνουν πως η ευφυΐα σχετίζεται με την...

20 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ερρίκος Ίψεν

20 Μαρτίου – Σαν σήμερα γεννήθηκε ο Ερρίκος Ίψεν

- γράφει η Άννα Αργύρη - Ο αρχιμάστορας Σόλνες είναι πια μεσόκοπος, αλλά ακμαίος άνδρας, με μουστακάκι, παχιά μαύρα φρύδια. Φοράει το πρασινόγκριζο σακάκι του με φαρδύ "ρεβέρ" και τα γυαλιά του με το λεπτό, χρυσό σκελετό. Η Χίλντα από την άλλη, είναι ένα λυγερό,...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Silvia Okaliova

    δεν ήξερα ότι ο Oscar Waild έγραψε και παραμύθι! Πρέπει να το βρω, να αντλήσω έμπνευση!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου