Ο Οιωνός της Ερήμου

20.07.2015

 

Σαν οιωνός στην Έρημο

Σ’ ακολούθησα στο Δέλεαρ

που μου πρόσταξες

σε ένα Παράγγελμα Αβάσταχτης Σιωπής

σε ένα Παράγγελμα Οδυνηρής Κραυγής

καθηλωμένος μες την αδυναμία μου!

 

Προσπάθησα

να δαμάσω τον άνεμο

να υποτάξω την σκιά σου!

σε μια νηοπομπή που σάλπιζε

στην ζώσα σου ψυχή!

 

Ακατάπαυστες οι λέξεις σου

σωριάζονταν, έμοιαζαν με ελεγεία

θλιμμένη ανάμεσα στους αιώνες σου

στο άβατο της ανήμπορης ψυχής σου!

 

Ακροβατούσα σε μια υγρή πορεία

σε κοχύλια ξεχασμένα, σε έρημες ακρογιαλιές

και σιγοτραγουδούσαν οι σειρήνες μου

με ένα μαγικό αυλό, μικρές ανεπαίσθητες βοές

κυλούσαν γοερά όπως η λάβα, στα σπάργανα των ΖΩΝΤΩΝ…

 

 

Η Πολιτεία μοιάζει έρημη

χνάρια θολά, αποτυπωμένα αχνά

φέγγιζαν στα δίχτυα του δικού μου Ουρανού!

 

Μες την παλάμη του χεριού σου

κρατούσες το δικό μου

χαρά και λύπη

πλεγμένες με νήμα μεταξωτό

άρρηκτα δεμένες, όπως η ζωή μας!

 

Ποιος γεννήθηκε μέσα σε μια νύχτα

Για να χαθεί μέσα σε μια νύχτα

Ο Θεός είναι ΦΩΣ

Το Βασίλειο του Κόσμου δεν είναι αρκετό

για να χωρέσει ΕΜΑΣ!!!

 

_

γράφει η Μίνα Μπουλέκου

 

_____

Το ανωτέρω ποίημα έλαβε "Διάκριση" στους ΚΘ΄Δελφικούς Αγώνες Ποίησης στις 8 Ιουνίου 2014. 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Σεμνότητα

Σεμνότητα

- Στον πατέρα μου–   ​Ο Ήλιος κρύος και καυτός και πάνω σου η Εκάτη.* Από την κούνια ορφανός, ταφή με ρούχα εργάτη.   _ γράφει ο Φώτης Μάλλιος   *Θεά της σελήνης, των νεκρών και των...

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Μίνα πανέμορφο το ποίημα σας!!
    Υπέροχες εικόνες!!
    Με ταξιδέψατε…

    Καλή σας ημέρα!!!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Πολύ όμορφο το ποίημα σας…

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου